كسى را در پى او فرستاد كه بيرون بيايد . هانى بيرون آمد و از بودن مسلم در آن جا ، ناراحت شد .
مسلم به وى گفت : نزد تو آمدهام تا مرا پناه دهى و ميزبانى كنى .
هانى گفت : خدا ، تو را رحمت كند ! مرا به بيش از ظرفيت و طاقتم تكليف مىكنى . اگر نبود كه بر درِ خانهام آمدهاى و به من اعتماد كردهاى ، دوست مىداشتم و از تو درخواست مىكردم از اين جا به روى ؛ ليكن حرمتْ داشتن تو نمىگذارد و سزاوار نيست كسى مانند من ، كسى مانند تو را برگرداند . داخل شو .
هانى ، او را پناه داد و شيعيان در خانه هانى بن عروه با مسلم ، رفت و آمد داشتند . « 1 »
131 . المناقب ، ابن شهرآشوب : مسلم از خانه سالم ، شبانه به خانه هانى بن عروه مَذحِجى رفت و در امان او قرار گرفت . مردم با وى بيعت مىكردند ، تا اين كه 25 هزار مرد ، بيعت كردند . مسلم ، تصميم به قيام گرفت ؛ ولى هانى گفت : شتاب مكن ! « 2 »
132 . تاريخ الطبرى - به نقل از عمّار دُهنى ، از امام باقر عليه السلام - : مسلم پس از آمدن عبيد اللَّه بن زياد ، از خانهاى كه در آن اقامت داشت ، به خانه هانى بن عروه مرادى منتقل شد . « 3 »
هامش
( 1 )
سَمِعَ مُسلِمُ بنُ عَقيلٍ بِمَجيءِ عُبَيدِ اللَّهِ ومَقالَتِهِ الَّتي قالَها ، و ما أخَذَ بِهِ العُرَفاءَ وَالنّاسَ ، فَخَرَجَ مِن دارِ المُختارِ - وقَد عُلِمَ بِهِ - حَتَّى انتَهى إلى دارِ هانِئِ بنِ عُروَةَ المُرادِيِّ ، فَدَخَلَ بابَهُ ، وأرسَلَ إلَيهِ أنِ اخرُج ، فَخَرَجَ إلَيهِ هانِئٌ ، فَكَرِهَ هانِئٌ مَكانَهُ حينَ رَآهُ .
فَقالَ لَهُ مُسلِمٌ : أتَيتُكَ لِتُجيرَني وتُضَيِّفَني ، فَقالَ : رَحِمَكَ اللَّهُ ، لَقَد كَلَّفتَني شَطَطاً ، ولَولا دُخولُكُ داري وثِقَتُكَ ، لَأَحبَبتُ ولَسَأَلتُكَ أن تَخرُجَ عَنّي ، غَيرَ أنَّهُ يَأخُذُني مِن ذلِكَ ذِمامٌ ، ولَيسَ مَردودٌ مِثلي عَلى مِثلِكَ عَن جَهلٍ ، ادخُل .
فَآواهُ ، وأخَذَتِ الشّيعَةُ تَختَلِفُ إلَيهِ في دارِ هانِئِ بنِ عُروَةَ 131
( تاريخ الطبرى : ج 5 ص 361 ، أنساب الأشراف : ج 2 ص 336 ) .
( 2 )
انتَقَلَ مُسلِمٌ مِن دارِ سالِمٍ إلى دارِ هانِي بنِ عُروَةَ المَذحِجِيِّ فِي اللَّيلِ ، ودَخَلَ في أمانِهِ ، وكانَ يُبايِعُهُ النّاسُ ، حَتّى بايَعَهُ خَمسَةٌ وعِشرونَ ألفَ رَجُلٍ ، فَعَزَمَ عَلَى الخُروجِ ، فَقالَ هاني : لا تَعجَل ! 132
( المناقب ، ابن شهرآشوب : ج 4 ص 91 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 343 ) .
( 3 )
تَحَوَّلَ مُسلِمٌ حينَ قَدِمَ عُبَيدُ اللَّهِ بنُ زِيادٍ مِنَ الدّارِ الَّتي كانَ فيها ، إلى مَنزِلِ هانِئِ بنِ عُروَةَ المُرادِيِّ 133
( تاريخ الطبرى : ج 5 ص 348 ، تهذيب الكمال : ج 6 ص 424 ) .