فى التاريخ » كه در يك گزينه و گويا با واسطه پژوهشى از احمد جلى استفاده شدهاند « 1 » ، ديگر منابع او از كتب اهلسنت اعم از تاريخ و رجال است . گفتنى است كه تكيه نورولى در اين قسمت به آثارى چون : « ميزان الاعتدال » ، ذهبى ؛ « النبوات ومنهاج السنة النبويه » ، ابنتيميه ؛ « الرد على الرافضه » ، مقدسى و مقدمه آن و « الموسوعة الميسرة فى الاديان والمذاهب المعاصره » بوده است . « 2 »
در مباحث اعتقادى شيعه ، به ويژه در نتيجهگيرى بحثها نيز اتكاى او بر كتابهاى اهلسنت و بيش از همه ابنتيميه و وهابىهاست . « 3 »
در بررسىهاى رجالى راويان ، اخباريان و مورخان ، بيشتر به منابع رجالى اهلسنت استناد نموده است ؛ مثلًا درباره حبه عرنى ، در مقابل خلاصة تنقيح المقال مامقانى ، از 25 اثر سنى بهره گرفته و در مجموع 42 بار به آنها ارجاع داده است . « 4 » درباره اسماعيل سدى از هيچ اثر شيعى استفاده نكرده ، ولى 37 بار به منابع سنى ارجاع داده است . « 5 » درباره سالم ابن ابىحفصه فقط تاريخ وفاتش را به رجال نجاشى اسناد داده و يك مورد نيز به « جامع الرواة و خلاصة الاقوال » ارجاع داده كه آنها سالم را از رؤساى بتريه و لعين معرفى كردهاند و حدود چهل ارجاع ديگر او به
هامش
( 1 ) . ص 14 ، پاورقي 3 .
( 2 ) . صص 13 - 18 .
( 3 ) . صص 18 - 36 .
( 4 ) . صص 40 - 44 .
( 5 ) . صص 44 - 47 .