شمالى مدينه يعنى در امتداد وادى عقيق پديدار گشتند . واقدى در خصوص مسير هجوم قريش به اطراف مدينه ، مىنويسد :
« فنزلت قريش بُرومة ، و وادي العقيق في أحابيشها ، و من ضَوي إليها من العرب . و أقبلت غطفان في قادتها حتّى نزلوا و نزلت غطفان بالزَّغابة إلى جانب أُحُد و جعلت قريش تُرح ركابها في وادي العقيق في عِضاهِه و ليس فى الْعِرْضِ زرع ، فقد حصد الناس قبل ذلك به شهر ، فأدخلوا حصارهم و أتباتهم و كانت غطفان تُرسل خيلها في أثر الحصاد - و كان خيل غطفان ثلاثمائة - بالعرض فيمسك ذلك من خيلهم و كادت إبِلهم تهلك من الهزال و كانت المدينة ليالي قدموا جديبه .
« سپاه حركت كرد و چون به نزديك مدينه رسيدند ، قريش در ناحيهء رومه در وادى عقيق فرود آمدند . عدّهاى از اعراب و همپيمانان حبشى ايشان هم ، آنان را همراهى مىكرد . غطفانىها در منطقهء زغابه كه در سمت احد قرار دارد ، فرود آمدند . قريش چهارپايان خود را براى چرا در وادى عقيق و خارستانهاى آن رها كردند ؛ امّا در آنجا هيچگونه علفى براى اسبها نبود ؛ مگر همان علوفهاى كه با خود از مكّه آورده بوند . علوفهاى كه قريش با خود آورده بودند ، ذُرّت بود .
غطفانىها هم شتران خود را براى چرا به بيشههاى اطراف جُرْف فرستادند تا خار بخورند وبچرند . اين سپاه هنگامى به مدينه رسيدند كه هيچگونه زراعتى باقى نمانده بود و مردم ، يك ماه قبل از آن ، كشت خود را درو و محصول و كاه خود را جمعآورى كرده بودند . غطفانىها اسبهاى خود را براى چريدن باقيماندهء علفهاى كشتزار رها كردند . تعداد اسبهاى غطفانىها سيصد رأس بود و علف موجود تكافوى ايشان را نمىداد . شتران از شدّت لاغرى مُشرف به مرگ بودند . به هنگام ورود ايشان ، مدينه نيز در اثر نباريدن باران خشك بود . »
در اين مناطق ، با چند مكان مشخّص روبرو مىشويم كه معلوم مىدارد هجوم به مدينه از سمت شمال غربى آن بوده است :
1 . رومه : در شمال غربى مدينه واقع است و دقيقاً همان منطقهء يثرب قديم محسوب
مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 287
مساهمون: محمد باقر النجفي
ص٢٨٧