تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
مالك بن إياس از « بنوسواد » اياس بن عدى از « بنوعمرو بن مالك » عمرو بن اياس از « بنوسالم بن عوف »

3 - 5 / پ : مزار حمزه ، شهداى صحابه

با توجّه به اين‌كه محمّد صلى الله عليه و آله دستور داده بود : « ادْفِنُوهمْ حَيْثُ صرعوا » « 1 » مؤمنان از انتقال اجساد عزيزانشان به شهر مدينه ، خوددارى كردند . « احمد » و « حلبى » مسندى را ثبت كرده ، كه بر اساس آن معلوم مىشود كه عدّه‌اى به انتقال كشتگان خود به مدينه مبادرت ورزيده بودند ؛ ولى پس از اعلام نظر محمّد صلى الله عليه و آله : « فنادى منادى رسول‌اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - : ردوا القتلى إلى مضاجعهم » . « 2 » لذا بسيارى از عالمان دين با اتّكا به همين سند تاريخى ، به حرمت جابجايى مرده از محلّ موت خود به مكان دور تر نظر داده‌اند . « 3 » حلبى در يك جمع‌بندى از آراء بسيارى از حقوق‌دانان اسلامى نظر مىدهد كه آنها به همين رويداد استدلال كرده‌اند بر : « حرمة نقل‌الميت قبل دفنه من محلّ موته إلى محل أبعد من مقبرة محلّ موته » . « 4 » ابن‌شبّه به گفتهء الأعرج روى آورده كه حمزه در پايين تپّهء روماة به شهادت رسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد او را از سطح پايين تپّه برداشته ، به قسمت فوقانى زمين همجوار آن
هامش
( 1 ) . « آنان را در همان محلى كه جان دادند ، به خاك بسپاريد » . نك : ابن‌اسحاق ، « السيرة النّبويه » ، ج 3 ، ص 49 ( 2 ) . « منادى از سوى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و بانگ در داد : كشتگان را به محل جان دادن آنان بازگردانيد » . نك : احمد ، « مسند » ، ج 3 ، ص 297 ، 308 ، چاپ قديم به نقل از جابر بن عبداللَّه . نيز : حلبى ، « سيره » ، ج 2 ، ص 540 ( 3 ) . شافعى ، « الأم » ، المجلّد الاول ، الجزء الأوّل ، كتاب الجنائز ، ص 276 ، بيروت ، دارالمعرفه ، 1973 م . ( 4 ) . « حرام بودن انتقال جنازه از محل جان دادن مرده به محلى دور تر از نزديك‌ترين قبرستان » . ص 540