پس از تسلّط « خاندان سعود » بر جزيرةالعرب ، بناى مذكور را كه هر روز هزاران ديداركننده داشت ، تخريب نمودند ؛ زيرا در عقيدهء مذهبى حاكم ، چنين بنايى اصالت نداشته است . به هر حال حاكمان وقت ، نتوانستند « قبّةالثّنايا » را بهعنوان يادى از واقعهء مجروح شدن پيامبر حفظ كنند . در سال 1396 ه . ق . كه به طور مكرّر به ميدان احد مىرفتم ، از بقاياى مخروبهء قبهء مزبور ديدار كردم . آن را ميان ساختمانهاى فقراى مقيم احد ، به صورت تلّى از سنگ و خاك كه تنها قسمت پى آن باقى مانده بود ، ملاحظه كردم . بقاياى بناى مزبور ديگر ديداركنندگان را نمىطلبيد و زائران عموماً بدون توجّه به آن ، از كنارش گذشته ، عازم كوه مىشدند .
دو تصوير يكى به نيّت شناساندن موقعيّت آن در ارتباط با چشمه و كوه و ديگرى از اصل بناى مخروبه تهيّه كردم تا در مدينهشناسى ثبت اوراق تاريخ گردد . « 1 »
3 / پ : سجدگاه پيامبر در احد
اگر گفتهء ابنهشام را مبنى بر اينكه :
« ان النبيّ - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - صلّى الظهر يوم أُحُد قاعداً من الجراح التي أصابته و صلى المسلمون خلفه قعوداً » . « 2 » سندى موثّق تلقّى كنيم ، نتيجه خواهيم گرفت كه پيامبر صلى الله عليه و آله پس از وقوع حادثهء خونين احد ، در مكانى از آن موقعيّت به نماز ايستاده است :
« آن روز از درد و ضعف جراحتها ، نماز پيشين از زمين بكرد و اصحاب كه با وى بودند . » « 3 »
هامش
( 1 ) . پيكرهء 21 - 2 ؛ 22 - 2 . نيز نك : نقشه ، موقعيّت مواضع احد ، كتاب پنجم ، نقشهء 5 - دوم 241
( 2 ) . « پيامبر صلى الله عليه و آله در روز جنگ احد ، بر اثر جراحتى كه بر ايشان عارض شد ، نماز ظهر را نشسته به جا آوردند و مسلمانان نيز در پشت ايشان ، نشسته نماز خواندند . »
( 3 ) . « السيرة النّبويه » ، مجلّد الثّالث ، ص 36 . همچنين نك : نويرى ، « نهايةالارب » ترجمهء فارسى ، ج 2 ، ص 92 ، متن عربى ، السّفر السّابععشر ، ص 98