در اين سند تصريح شده است كه سايبان مزبور از جريد ( / شاخههاى خرما ) ساخته شده بود و اين با وجود نخلهاى بدر و عدم دسترسى مسلمانان به خيمه و خرگاه ، كاملًا مطابق با واقع است و اكنون نيز در بيابانهاى حجاز و مجاور قريهها از اين نوع سايبانها كه با سعف ( برگهاى بلند درخت خرما ) ساخته شده ، به وفور ديده مىشود .
ابنسعد به اجمال نوشته است :
« و بُني لرسول عريش من جريد ، فدخله النبيّ و أبو بكر الصديق و قام سعد بن معاذ على باب العريش متوشّحاً بالسيف » . « 1 » نگرانى سعد بن معاذ ناشى از آن است كه عريش ، دقيقاً در محلّى قرار داشته است كه بتپرستان قريش هر آن مىتوانستند به آن حمله كنند . اين امر از موقعيّت مكانى عريش كه در نزديكىهاى « عدوةالقصوى » - محلّ استقرار مشركين - قرار داشته است ، حكايتى آشكار دارد كه بعداً به بيان آن مىپردازيم .
بيهقى « 2 » و ابنكثير « 3 » ، به سند تاريخى مذكور كه همان گفتههاى عبداللَّه بن ابىبكر بن حزم و مورد تصريح ابناسحاق بوده ، استناد كردهاند . ابنكثير در خصوص نگرانى مسلمانان در حراست از جان محمّد صلى الله عليه و آله تصريح دقيقترى آورده است :
« و كان سعد بن معاذ - رضي اللَّه عنه - واقفاً على باب العريش متقلّداً بالسيف و معه رجال من الأنصار يحرسون رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - خوفاً عليه من أن يَدْهمه العدو من المشركين » . « 4 »
هامش
( 1 ) . « براى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سايبانى از شاخهء خرما برپا شد و پيامبر صلى الله عليه و آله و ابوبكر به آن وارد شدند و سعدبن معاذ كه شمشيرى در دست داشت ، بر در آن ايستاد » . نك : « الطّبقات الكبرى » ، ج 2 ، ص 15 ، چاپ دار صادر .
( 2 ) . « دلائلالنّبوه » ، ج 2 ، ص 232 ، ترجمهء پارسى .
( 3 ) . « السيرة النّبويه » ، ج 2 ، ص 403 ، چاپ دارالمعرفه ، بيروت ، 1976 م .
( 4 ) . « سعد بن معاذ با شمشير بر در سايبان ايستاده بود و مردانى از انصار در كنار او ، از حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله حراست مىكردند تا مبادا دشمنان او از ميان مشركان بر ايشان يورش برند » .
همان ، ص 410 ؛ همچنين : كازرونى ، « نهايةالمسؤول » ، ج 1 ، ص 392 ، چاپ 1366 ؛ نويرى ، « نهاية الارب » ، ج 2 ، ص 28 ، ترجمهء فارسى ، الجزء السابععشر ، ص 21 ، چاپ دارالكتب المصريّه ، 1955 م .