فصل چهارم ؛ مقابر همسران پيامبر
الف : مقبرهء عايشه بنت ابىبكر
او دختر ابوبكر عبداللَّه بن عثمان است كه در چهارمين سال بعثت يا نه سال قبل از هجرت ، از مادرش « امّ رومان بنت عامر » زاده شد . پيامبر اسلام در سال دوم هجرى او را به عقد خود در آورد ؛ در حالى كه سه سال از وفات خديجه گذشته بود .
پس از رحلت پيامبر اسلام ، امّالمؤمنين در قلمروى نقل احكام و جمع حديث و صحنههاى سياسى - مذهبى مسلمانان ، حضور همه جانبهاى داشت . وى در سال 58 / 57 ق . درگذشت و در قبرستان بقيع به خاك سپرده شد .
چگونگى اين حضورها و آن آراء ، موجب شد كه در بارهء عايشه امّالمؤمنين با حفظ نهايت احترامى كه نسبت به وى اعمال مىشد ، آراء مختلفى در تاريخ اسلام به وجود آيد كه شرح آن به تأليف كتابى مستقل نيازمند است .
امام بخارى و غير او به سندى اشاره مىكنند كه بر اساس آن عايشه امّالمؤمنين به عبداللَّه بن زبير وصيّت كرد :
« . . . اذفنىمعصواجيى بالبقيع » . حاكمدر « المستدرك » بهنقل از هشامبنعروه نوشت :
امّالمؤمنين در شب روز سهشنبه درگذشت و ابوهريره بر جنازهاش نماز گزارد . « 1 »
هامش
( 1 ) . مستدرك ، ج 4 ، ص 4