فصل دوم ؛ مقابر اهلبيت پيامبر صلى الله عليه و آله
در فصل قبل گفتيم كه مقابر اهلبيت در بقيع ، به صورت بقعهاى مرتفع ، مشهور همهء مسلمانان و به نام « بقعهء اهلبيت النّبى » مورد توجّه و زيارت مردم بود . آخرين بناى اين بقعه از آثار « مجدالملك وزير بركيارق بن ملكشاه سلجوقى » بود كه در طول تاريخ تنها با مرمّتهايى پابرجا مانده بود ؛ تا اينكه « سعودىها » بنا را تخريب كردند و قبور آن ، همسطح زمينهاى مجاور قرار گرفت .
در اين بقعه ، عبّاس بن عبدالمطلب ، حسن بن على ، على بن حسين ، محمّد بن على و جعفر بن محمّد عليهم السلام به خاك سپرده شدهاند . مورّخان تنها در مورد مزار فاطمه بنت محمّد صلى الله عليه و آله در اين مكان و محلّى بنام بيتالحزن يا مسجد فاطمه كه به بناى اصلى بقعه متّصل بوده ، به ترديد اظهار نظرهايى كردهاند .
الف : مقبرهء عبّاس بن عبدالمطلب
وى از شخصيّتهاى بزرگ قريش و 2 يا 3 سال از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بزرگتر بود .
مادرش نُتَيْله بنت خباب بود . « 1 » او به عنوان يكى از مسؤولان حفظ كعبه ( سقايت و عمارت ) پيوند خاصّى با
هامش
( 1 ) . ابنحزم ، « جمهرة انساب العرب » ، ص 15 ، 301 ، اهتمام : هارون . ابنحجر عسقلانى ، « تهذيب التّهذيب » ، ج 15 ، ص 132 . نيز نك : زبيربن به كار ، « الإصابه فى تمييز الصّحابه » ج 2 ، ص 271