فصل هفتم : خانهء حسن بن زيد
الف : حسن بن زيد
حافظ ابوبكر خطيب بغدادى در « تاريخ بغداد او مدينة السلام » ، « 1 » شخصيّت مورد نظر ما را « حسن بن زيد بن حسن بن على بن ابىطالب » و كنيهاش را ابومحمّد هاشمى و مدنى دانسته كه از پدر و عكرمه و عبداللَّه بن ابىبكر ، حديث نقل كرده است و محمد بن اسحاق ، مالك بن انس . ابن ابىذئب و عبدالرّحمن بن ابىالزناد از او حديثها ثبت كردهاند . ابنحجر عسقلانى نيز وى را از ثقات و صادقين دانسته است . « 2 » ابنسعد در « الطبقات الكبرى » با جملهء « كان عابدا ثقه » ارجش نهاده و يافعى او را « شيخ بنىهاشم في زمانه » خوانده است . « 3 » مورّخان گفتهاند :
ابوجعفر منصور - خليفه عباسى - او را والى مدينه كرد ؛ ولى پس از 3 سال بر او غضب نمود و به زندانش افكند .
مهدى عبّاسى چون به خلافت رسيد ، او را به احترام آزاد كرد و او بزيست ؛ تا اينكه در سال 168 ه . ق . درگذشت .
هامش
( 1 ) . ج 7 ، ص 309
( 2 ) . تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 279 و نيز : تقريب التهذيب ، ج 1 ، ص 166
( 3 ) . مرآة الجنان ، ج 1 ، ص 335