فرمود و طلب آب كرد ، هميشه مورد توجّه اهل مدينه بوده است .
اين مكان بر اساس منابع تاريخى هزار ساله ، خارج از باب شامى و متّصل به حصار شهر مدينه واقع شده بود كه بعدها در مجاور آن گنبد شيخالنّمل را بنا نهادند .
از چگونگى سبك بناى سقيفهء بنىساعده تا قبل از سال 1030 ه . ق . گزارش تاريخى قابل استنادى به دست حقير نرسيده است و صِرفاً در منابع قديمى از اين مكان ياد شده است . در سال 1030 ه . ق . على پاشا در محلّ سقيفه ، بنايى به منظور حفظ خاطرهء بيعت بنا نهاد . آثار اين بنا تا نيمهء اوّل سدهء 13 پابرجا بوده است و عبدالقدّوس انصارى در « آثار المدينة المنوّره » عكسى از آن ، مربوط به سالهاى قبل از تخريب حصار مدينه ، به چاپ رسانده است .
بعد از تخريب حصار مدينه و آغاز نوسازى شهر در آستانهء اقتدار « سعودىها » چهرهء قديمى مدينه كاملًا عوض شد ؛ به نحوى كه تطبيق مستندات تاريخى با موقعيّت فعلى ، يا غيرممكن است و يا با سختى صورت مىپذيرد . به منظور اين تطبيق ، از دستاندركاران قديم و جديد شهردارى و اوقاف مدينه كمك خواستم و آنان با سوابقى كه در دسترسشان بود ، حقير را به شناخت محل سقيفهء بنىساعده در بافت نوين شهر راهنمايى كردند و روشن شد كه محلّ كنونى سقيفه ، در سمت شمالى مثلّث ميدان سلطانيّه است . ميدان سلطانيه به صورت يك مثلث ، خيابانهاى سلطانيّه ، سحيمى و مناخه را به يكديگر متّصل مىكند و در قسمت شمال غربى مسجد نبى واقع شده است .
خيابان سلطانيّه در قسمت جنوبى ميدان و خيابان سحيمى در قسمت شمالى ميدان ، به نحوى واقع شدهاند كه انتهاى غربى دو خيابان يادشده ، به خيابان شمالى - جنوبى مناخه ختم و به آن متّصل مىشود . آنچه مسلّم است ، محلّ بناى سقيفهء بنىساعده در قسمت شمال غربى مثلّث سلطانيّه قرار داشته است .
در سال 1383 ه . ق . شهردارى مدينه مدّعى اراضى مثلّث سلطانيّه گرديد و پس از پرداخت حدود 2 ميليون ريال سعودى ، ميدان فعلى را به صورت پاركى مشجّر بنا نهاد و قرار شد طبق نقشهء پيشنهادى ، مسجد بنىساعده را احيا و محلّ سقيفه را به صورت سالن اجتماعات عمومى مردم شهر مدينه ، احداث كنند .
مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 343
مساهمون: محمد باقر النجفي
ص٣٤٣