مراغى در « تحقيق النصرة بتلخيص دار الهجره » مىنويسد :
« پس از پوسيدگى پايههاى منبرى كه در محلّ اصلى منبر رسول قرار داشت ، ظاهر برقوق « 1 » ( متوفّاى 801 ه . ق . ) منبر جديدى را هديهء مسجد النّبى نمود كه تا سال 820 ه . ق . همچنان پابرجا بوده است . »
در سال 820 ه . ق . مؤيّد شيخ منبر ديگرى ساخت و آن را وقف مسجد نمود . اين منبر در حريق سال 886 ه . ق . طعمهء حريق گرديد و تماماً سوخت ؛ تا اينكه « اشرف قايتباى » ضمن بازسازى مسجد النبى و حجره و مقصوره دستور داد : منبرى از مرمر بسازند و آن را در مكان واقعى منبر رسول اسلام نصب كنند . اين منبر در سال 888 ه . ق .
در محلّ اصلى قرار گرفت و تا سال 998 ه . ق . در مكان خود استقرار داشت .
هنرمندان ترك به فرمان سلطان مراد سوم عثمانى ، كه در سال 982 ه . ق . بر قلمرو عثمانى سلطنت مىكرد ، منبر با ظرافت و عظيمى ساختند و آن را در سال 998 ه . ق .
جايگزين منبر ارسالىِ اشرف قايتباى كردند و منبر قايتباى را به مسجد قبا نقل مكان دادند كه تاكنون در اين مسجد باقى است . « 2 » از قول « سفرنامهء ميرزا حسين فراهانى » ( ص 277 ) ، كه در سال 1303 ه . ق . وصفى از بناى مسجدالنّبى نگاشته ، چنين برمىآيد كه محلّ منبر در مقابل ستونى است كه دقيقاً حنّانه بوده است و مىگويد :
« در قطار ثانىِ ستونها بر استوانهء مقابل منبر نوشتهاند : استوانهء حنّانه . »
از آن تاريخ تاكنون ( 1396 ه . ق . ) منبرى كه در مسجدالنّبى به نشانهء مكان اصلى منبر رسولاللَّه وجود دارد ، همان منبرسلطان مرادعثمانى استكه همچنانشكوه و عظمت هنرى خود را از دست نداده و مكانش مورد توجّه زائران مرقد رسول اسلام است .
اين منبر مرمرين ، در غرب محراب نبوى جاى دارد و داراى 12 پايه مىباشد كه بين
هامش
( 1 ) . « الظاهر سيف الدين برقوق »
( 2 ) . همچنين نك : بتنونى : « الرحلة الحجازيه » ، ص 21