تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢

1 - 1 / ب : مقبرهء محمّد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله

ابن‌سعد در « الطبقات الكبرى » اسنادى از هشام بن عروه ، از پدرش و عكرمه از ابن‌عبّاس و مالك بن انس . . . نقل مىكند كه همگى آن‌ها حكايت از آن دارند كه صحابهء پيامبر در بارهء اين موضوع ، كه محمد صلى الله عليه و آله را در كجا دفن كنند ، به شور و مذاكره پرداخته‌اند . عدّه‌اى كنار منبر و بعضى ديگر قبرستان بقيع را پيشنهاد دادند و گروهى ديگر مصلّى را محلّ مناسب براى اين منظور دانسته‌اند و . . . در نهايت ، رأيى مورد توافق قرار گرفت كه بر گفته‌اى از پيامبر مستند بود . پيامبر فرموده بود : « ما مات نبيّ إلّا دفن حيث يقبض . » يا به لفظ ديگر : « إنّما تدفن الأجساد حيث تقبض الأرواح . » « 1 » يا : « ما توفّي اللَّه نبياً قط إلّا دفن حيث تقبض روحه » . و يا : « ما دفن نبيّ إلّا في مكان الّذي قبض اللَّه فيه نفسه » . « 2 » اين گفته‌هاى بازمانده ، مُؤيّد روشن و مبيّن آن است كه پيامبر را در جايى مىبايست به خاك سپرد كه در آن مكان رحلت كرده است ؛ از اين روى ، جسد حضرت را در اتاق خود - يعنى همان جا كه در آن در گذشت - به خاك سپردند . اين امر با اسنادى كه در صحيح امام بخارى « 3 » و « سنن » ابن‌ماجه « 4 » و « موطأ »
هامش
( 1 ) . « همانا اجساد در همانجا كه قبض روح مىگردد ، دفن مىشود . » ( 2 ) . « هيچ پيامبرى دفن نگرديد مگر همانجايى كه در آن قبض روح شد . » ( 3 ) . كتاب الجنائز ، كتاب 23 ( 4 ) . كتاب الجنائز ، كتاب 6