حوادث سال دهم هجرت
43 حجة الوداع
در ميان عبادات دستجمعى اسلام ، مراسم حج ، بزرگترين و باشكوهترين عبادتى است كه مسلمانان بجاى مىآورند . زيرا اين مراسم آن هم سالى يك بار ، براى ملت مسلمان بزرگترين مظهر وحدت و يگانگى ، نشانهء كامل وارستگى از مال و مقام ، نمونهء بارز مساوات و برابرى تمام انسانها و وسيلهء تحكيم روابط در بين مسلمانان و . . .
مىباشد . حال اگر ما مسلمانان از اين خوان گسترده كمتر استفاده مىكنيم ، و اين كنگرهء سالانهء اسلامى را ( حقا كه مىتواند پاسخگوى بسيارى از مشكلات اجتماعى ما و مبدأ تحولاتى عميق در زندگانى ما ، باشد ) بدون بهرهبردارى كامل ، برگزار مىنماييم : نشانهء قصور قانون نيست ، بلكه گواه بر قصور و يا تقصير رهبران اسلامى است كه درصدد استفاده از اين مراسم بر نمىآيند .
از روزى كه « خليل الرحمن » ، از بناى كعبه فراغت يافت ، و خداپرستان را به زيارت اين خانه دعوت نمود ، پيوسته اين نقطه ، كعبهء قلوب ، و مطاف ملتهاى خداشناس بوده است . همه ساله گروهى از اكناف جهان ، و نقاط مختلف عربستان ، به زيارت اين خانه شتافته ، و مراسمى را كه از حضرت ابراهيم عليه السلام آموخته بودند ، انجام مىدادند .
اما گذشت زمان ، انقطاع ملت حجاز از رهبرى پيامبران ، خودخواهى قريش ، حكومت بت بر افكار جهان عرب ، موجب شده بود كه مراسم حج از نظر زمان و