آورده است ، انگشت تعجب به دندان گرفتند . آنان دريافتند كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، به دعوت و دعاى خود اعتقاد راسخ دارد و گرنه يك فرد مردد ، عزيزان خود را در معرض بلاى آسمانى و عذاب الهى قرار نمىدهد .
اسقف نجران گفت : من چهرههايى را مىبينم كه هرگاه دست به دعا بلند كنند و از درگاه الهى بخواهند كه بزرگترين كوهها را از جاى بكند ، فوراً كنده مىشود . بنابراين ، هرگز صحيح نيست ما با اين قيافههاى نورانى و با اين افراد با فضيلت ، مباهله نماييم ؛ زيرا بعيد نيست كه همهء ما نابود شويم ، و ممكن است دامنهء عذاب گسترش پيدا كند ، و همهء مسيحيان جهان را بگيرد و در روى زمين يك مسيحى باقى نماند ! « 1 »
انصراف هيئت نمايندگى از مباهله
هيأت نمايندگى با ديدن وضع ياد شده ، وارد شور شدند و به اتفاق آراء تصويب كردند كه هرگز وارد مباهله نشوند ، و حاضر شدند كه هر سال مبلغى به عنوان « جزيه » ( ماليات سرانه ) بپردازند و در برابر آن ، حكومت اسلامى از جان و مال آنان دفاع كند . پيامبر صلى الله عليه و آله رضايت خود را اعلام كرد ، و قرار شد هر سال در برابر پرداخت يك مبلغ جزئى ، از مزاياى حكومت اسلامى برخوردار گردند . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : عذاب ، سايهء شوم خود را بر سر نمايندگان مردم نجران گسترده بود و اگر از در ملاعنه و مباهله وارد مىشدند ، صور انسانى خود را از دست داده ، در آتشى كه در بيابان برافروخته مىشد ، مىسوختند و دامنهء عذاب به سرزمين « نجران » كشيده مىشد .
از عايشه نقل شده است : روز مباهله ، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله چهار تن از همراهان خود
هامش
( 1 ) . سيد بن طاووس ، دانشمند بزرگوار شيعه ، در كتاب « اقبال » نقل مىكند : در روز مباهله گروه زيادى از انصار و مهاجر به نزديكى نقطهاى كه قرار بود مراسم مباهله در آنجا انجام بگيرد ، آمده بودند . ولى پيامبر صلى الله عليه و آله از منزل با همان چهار نفر حركت كرد ، و در محل مباهله جز اين پنج نفر از مسلمانان كس ديگر نبود . پيامبر صلى الله عليه و آله وارد محل مباهله شد و عباى خود را از دوش برگرفت و بر روى دو درخت بيابانى كه نزديك يكديگر بودند افكند ، و با همان هيئت پنج نفرى كه از منزل حركت كرده بود زير سايهء عبا قرار گرفتند ، و هيئت نمايندگى نجران را به مباهله دعوت نمود .