تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
مىشود . اينك ترجمهء بخشى از آن اشعار : « هر گاه ابو طالب و فرزند او نبود ، هرگز دين ، قد راست نمىكرد . وى در مكه پناه داد و حمايت كرد ، و فرزند او در « يثرب » در گرداب‌هاى مرگ فرو رفت » . « 1 »

دلائل ايمان ابو طالب

طرز تفكر و عقيدهء هر شخص را از سه راه ياد شده در زير مىتوان به دست آورد : 1 - بررسى آثار علمى و ادبى كه از او به يادگار مانده است . 2 - طرز رفتار و كردار او در ميان جامعه . 3 - عقيدهء دوستان و نزديكان بىغرض او در حقّ وى . ما مىتوانيم عقيده و ايمان ابو طالب را از سه راه ياد شده ، اثبات كنيم . اشعار و سروده‌هاى وى ، كاملًا گواهى بر ايمان و اخلاص او مىدهد همچنين ، خدمات ارزشمند او در ده سال آخر عمر خود ، گواه محكمى بر ايمان فوق العادهء او است . عقيدهء نزديكان بىغرض وى نيز اين است كه او يك فرد مسلمان و با ايمان بوده است و هرگز كسى از دوستان و اقوام او در حق وى جز تصديق اخلاص و ايمان او چيزى نگفته است . اينك موضوع را از سه طريق ياد شده مورد بررسى كامل قرار مىدهيم :

ذخائر علمى و ادبى ابو طالب

ما از ميان قصائد طولانى وى ، قطعاتى چند انتخاب نموده و براى روشن شدن مطلب ترجمهء آنها را نيز مىنگاريم :
هامش
( 1 ) . و لو لا ابو طالب و ابنه لما مثل الدين شخصاً و قاما فذاك بمكة آوى و حامى و هذا بيثرب جس الحماما « شرح نهج البلاغه » ج 14 ص 84 مىنويسد : يك نفر از علماى شيعه كتابى دربارهء ايمان ابو طالب نوشته بود و آن را پيش من آورد كه من تقريظى بر آن بنويسم . من به جاى تقريظ اين اشعار را كه شمارهء آنها به هفت مىرسد بر پشت آن كتاب نوشتم .