آرام ، اجداد آنها است و به اسم خود نسبت داده است . عقيدهء جمعى اين است كه كوه جودى است كه سفينهء نوح بر آن قرار گرفت و ايروان در شمال و شرق اين كوه واقع است و به حسب ذرع از ايروان تا آن كوه ، پنجاه و چهارهزار ذرع است . در دو فرسنگى ايروان اوچ كليسيا است ، يعنى سه كليسيا در آنجا بنا نهادهاند . سيم آقامَزلى است . از ايروان تا آنجا سيزده ورس است . در ابتداى منزل ، در خارج شهر پلى بر روى رودخانه زنگىبستهاند . چهارم قمرلو است و تا آنجا پانزده ورس است و در وسط آبادى قمرلو ، خيابانى است ، دو طرف خيابان كسبه هر صنفى نشسته دكاكين دارند . قريهء معتبرى است .
پنجم دولو است و تا آنجا هيجده ورس و سه ربع است . آبادى دولو مانند دهات متعارفه ايران است . ششم سدرك است و تا آنجا هيجده ورس و سه ربع است . جلگه سدرك وسيع است و از سه طرف به جبال منتهى مىشود . در طرف مشرق باغات است جاى بسيار باصفايى است .
چاپارخانههاى شرور دره لىكر
چاپارخانههاى محال شرور دره لىكر دو جا باشد . اول باش نورْاشن است و تا سدرك بيست و دو ورس و ربع است . رودخانه ارپهچاى در باش نوراشن جارى است . آبادى و باغات زيادى دارد و ملك آن متعلق به اسماعيلبيك است . عمارت و باغى هم در آنجا دارد . دوم چاپارخانه داش ارخ است و تا آنجا ده ورس است و در بين راه آبادى و باغات و دهات است و اين دو منزل در تحت اختيار گُوِرناطور ايروان است .
چاپارخانههاى نخجوان
چاپارخانههاى خاك نخجوان پنج است . اول كوِراخ است و تا آنجا نوزده ورس است و اين دهكده در جنوب شرقى واقع است . دوم بويكْذرى است و تا آنجا چهارده ورس است . سيم نخجوان است و تا آنجا هيجده ورس است و زراعت دارد و تا نصف راه مسطح و هموار است . نصف ديگر ناصاف و درهماهور است . شهر نخجوان در جنوب واقع است .
وصف نخجوان
قبل از وصول به نخجوان ، كوهى در يسار نمايان است . در دامنهء آن دهكدهء معتبرى است .