تنگهء پرسنگى بود . آخرش منتهى شد به گردنهاى كه بايست از پستى به بلندى بروند ، اگر چه چندان سخت نبود ، ولى اهل قافله ، غالباً پياده شده بالا رفتند و مسافت نمودند . تقريباً نيم ساعت بود كه وقتى از گردنه بالا آمدند ، در طرف يسار ، به مسافت يك ربع آبى بود .
عكّامها مشكها را برده آب پر كرده آوردند كه براى اين منزل بردارند و از قرارى كه جمّالان مذكور داشتند تا اين گردنه خاك حجاز است و از گردنه به آن طرف داخل خاك شامات مىشوند . پس از آن كه از گردنه گذشتند تنگهء ديگر بهم رسيد كه سنگلاخ بود و آخر آن نيز منتهى شد به گردنهء مختصرى كه چندان ارتفاع نداشت . بعد از آن صحرا بود و آخر آن نيز منتهى شد به گردنهء مختصرى كه چندان ارتفاع نداشت . بعد از آن صحرا وسيع شد و از هيچ طرف كوهى نمايان نبود ، ولى در اكثر نقاط فراز و نشيب داشت و باقى مسطح بود و جنگ خارِ مغيلان هم زياد ديده شد . چهار ساعت و نيم به غروب مانده براى نماز ظهر عواف كرده و يك ساعت به غروب مانده وارد منزل شديم . اسم منزل را غدير مىگفتند و در نزديكى منزل ، غديرى بود كه آب باران در آنجا جمع مىشود ، ولى امروز آن غدير آب نداشت .
شنبه هفتم نه ساعت از شب گذشته روانه شديم . حركت به سمت شمال غربى بود . از اول منزل تا نيم ساعت به منزل مانده ، اراضى راه مسطح و وسيع بود و از هيچ طرف كوهى ديده نمىشد ، ولى در بعضى نقاط ، فراز و نشيب داشت . در بينالطلوعين عواف كرده ، بعد از اداى فريضهء صبح روانه شدند . در طرف يمين راه قبر زنى بود ، عيوش نام . سنگ زيادى بر روى قبر او انبوه كرده بودند . از قرارى كه مىگفتند ، اين زن به جنون و صرع مبتلا بوده ، در اين راه وفات يافته ، مدفون شده است . چون احترام احيا و اموات مجانين در اين صفحات منظور مىدارند ، لهذا هر وقت از اين راه بگذرند ، غالباً فاتحه در دور اين قبر خوانده ، پارچهء لباسى از قبيل پيراهن و غيره بر سر قبر او مىگذارند . امروز هم زنى از اهل تسنن پارچهء سفيدى پيچيده بر سر قبر او گذاشت و گذشت . نيم ساعت به منزل مانده ، گردنه بهم رسيد كه چندان سخت و مرتبع نبود . از اين گردنه كه پايين آمديم ، آبادى معان نمودار شد . پنج ساعت به غروب مانده وارد معان شديم .
معان
بدان كه معان آبادى معتبرى است و در اين آبادى دو معان است ، يك قديم و يكى جديد و