گرفتن وسايل نقليه از جهت حلّه « 1 » ، ممكن نشد ، ولى رفقاى رشتىها ، چهار نفر شدند از كربلا و يك نفر از انزلى آمد به آنها ملحق شد . آنها يك عرّابه گرفتند كه فردا ، يوم سهشنبه حركت نمايند به حلّه .
آمديم منزل و شب را به اتفاق آقاى آقا سيد محمدرضا رفتيم [ تا ] شايد شب ، وسايل نقليه فراهم نماييم ؛ ممكن نشد ، ولى دو - سه عدد مشك آب جهت بينالحرمين خريديم ، مراجعت به منزل نموديم . بعد از صرف غذا خوابيديم .
صبح يوم سهشنبه ، يازدهم رمضان ، بعد از صرف چايى رفتيم بيرون ، به اتفاق آقاى آقا سيد محمدرضا ، جهت گرفتن وسيله نقليه . رفتيم يك دليجان گرفتيم به بيست [ و ] پنج روپيه إلى حلّه كه فردا اذان صبح حركت نماييم . بعد ، مراجعت به منزل نموديم .
بعد از صرف چايى و ناهار و خواب ، رفتيم بيرون . بعد از زيارت آمديم منزل . بعد از جمع نمودن احمال و اثقال و خوردن غذا ، فى الجمله خوابيديم ، ولى كربلايى محمد ملازم ، بيدار ماند كه صبح را زودتر حركت نماييم ، خواب نباشيم .
[ قريه طويرج در مسير حلّه ]
[ 34 ] صبح يوم چهارشنبه ، دوازدهم [ رمضان ] از خواب برخاستيم . بعد از صرف چايى ، حمّال آمد ، احمال و اثقال ما را نقل به عرابانهخانه نمود . بعد از توقف زيادى ،
هامش
( 1 ) . حلّه مزيديه جامعان ( از منتهى الارب ) . ياقوت چنين آرد : حله بنى مزيد شهر بزرگى است كه ميان بغداد و كوفه واقع شده و به جامعان موسوم است . طول آن 67 درجه و سدس و عرض آن 32 درجه است . معدل النهار 15 درجه و درازترين روزها بچهارده ساعت و ربع ميرسد . اول بار سيف الدوله صدقة بن منصور بن دبيس بن على بن مزيد اسدى بدانجا فرود آمده و آنرا آباد ساخت . وى در آنجا عمارات و منازل باشكوهى بنا كرد و خود با لشكريانش در آنجا سكونت گزيد و از آن پس تجار به آنجا رفت و آمد پيدا كردند و تا زمان حيات سيفالدوله از بهترين شهرهاى عراق بشمار بود .