زمان اتابك بن سعد زنگى ، مزار وى نزديك به مدفن احمدبن موسى ( ع ) آشكار شد و بر آن بقعه و بارگاه برافراشتند . . . . به گفته « فرصت الدوله » در « آثارالعجم » در سال 1296 ه . ق ، « سلطان نادرخان » و پس از او در سال 1306 ه . ق ، « شاهزاده اويس ميرزا » فرزند « فرهاد ميرزا » ضريحى زيبا از نقره براى مقبره ساختند و به روى آن نصب كردند . « فرهنگ » ؛ فرزند مرحوم وصال شيرازى ، ماده تاريخ ساخت ضريح را به نظم كشيده است و هنرمندان چيره دست قلمزن ، آن را بر روى ضريح منقش كردهاند . « 1 »
از پى تاريخ آن بهحلقه احباب * لطفى بجستم ز بخردان سخندر
تا كه « فرهنگ » سر زحلقه برآور * گفت بجو سالش از ضريح منو
فرصت الدوله در كتاب خود درباره ماجراى هديه « اكبر شاه هندى » به حرم مطهر محمد بن موسى كاظم ( ع ) گزارشى داده است . وى كه در مراسم نصب اين قنديل بلورين ، درحرم سيد ميرمحمد بن موسى حضور داشته ، اين اشعار را به سبك هندى در سپاس از اكبرشاه هندى سرود و به رسم تشكر براى وى ارسال كرد :
آمد از هند يكى جار ابا زينت و فر * بهر ايوان شهنشاه ملايك لشكر
هامش
( 1 ) . آثار العجم ، ص 449 .