امامزاده ابراهيم - از اولاد امام هفتم ( ع ) - قرار دارد كه هر دو ضريح به يكديگر متصل هستند . گنبد كاشىكارى بنا به سبك گنبدهاى ديگرى كه در عهد قاجاريه بر بقاع متبرك شيراز ساخته شده ، داراى بدنه باريك و برآمدگى زياد در قسمت پايين گنبد است . به نظر مىرسد بناى اصلى ، از آثار قرن دهم هجرى است كه در دوران زنديه و سپس قاجاريه تزيين و تعمير شده است .
جدار حرم ، آيينهكارى است و زيرگنبد آن با آيينه ، مقرنسكارى شده و خطوط ثلث و نسخ ، با آيينه و با قلمى درشت و خوب نوشته شده است . ضريح سيدميرمحمد ، از نقره و در سال 1306 ه . ق ساخته شده است . بر روى بدنه جنوبى بقعه كه در ايوان جديدالاحداث قرار گرفته ، قدرى كاشيكارى و سه كتيبه به خط ثلث ديده مىشود . « 1 »
قبر مطهر حضرت سيد ميرمحمد عابد نيز مانند مدفن برادرش احمد بن موسى ( ع ) ، مدتها مخفى بود و كسى از محل آن خبر نداشت تا اينكه مزار وى در زمان « اتابك بن سعد زنگى » در محلهاى كه به « بازار مرغ » معروف است ، در نزديكى مدفن برادرش سيداحمد بن موسى ( ع ) كشف شد . « 2 »
« نعمةالله جزايرى » در « انوار النعمانيه » و « روضاتى » در « جامع الانساب » درباره مدفن محمد بن موسى ( ع ) نظريههاى متفاوتى را
هامش
( 1 ) . بناهاى تاريخى و آثار هنرى جلگه شيراز ، صص 164 و 165 ؛ اقليم پارس ، ص 64 .
( 2 ) . شد الازار ، ص 292 .