( ترجمه )
و ياد كن روزى كه ما كوهها را سير ميدهيم و زمين را صاف و ظاهر مىبينى و همه را در محشر ميآوريم و يكى از آنها را باقى نميگذاريم ( 47 )
و در حساب پروردگار تو همگى عرضه ميشوند در حالى كه صفزدگانند و به آنها گفته مىشود حقيقة بازآمديد بر ما همان طورى كه اول شما را آفريديم بلكه شما گمان كرديد هرگز وعدهگاهى براى شما قرار نميدهيم ( 48 )
و كتاب اعمال خلايق گذارده مىشود و تو مىبينى چگونه گناهكاران از آنچه ( در نامه عملشانست ) ترسناكند و ميگويند اى واى بر ما اين چگونه كتابى است كه كوچك و بزرگى نيست مگر اينكه شماره شده و آنچه را كه عمل كردهاند نزدشان حاضر مىبينند پروردگار تو باحدى ستم نميكند ( 49 )
و ياد كن وقتى را كه ما بملائكه گفتيم بآدم سجده كنيد تماما سجده كردند مگر ابليس كه از جنس جن بود و از مخالفت امر پروردگارش فاسق گرديد آيا شما كافرين شيطان و ذريه او را بجز من دوستان خود ميگيريد در حالى كه او دشمن شما است و ستمكاران ( كه بجاى دوست گرفتن خدا شياطين را دوست خود گرفتند ) بد مبادلهاى نمودند ( 50 )
ما شياطين را نه در موقع آفرينش آسمانها و زمين و نه وقت خلقت نفسهاى آنها حاضر نگردانيديم و من فراگيرنده گمراه كنندگان و مدد و كمك گيرنده آنها نيستم ( 51 )
ياد كن روزى را كه خدا ميگويد ( اى مشركين ) صدا زنيد آن كسانى را كه گمان كرديد شركاء منند پس آنها را ميخوانند و اجابت آنها را نميكنند و بين مشركين و بتهايشان جاى هلاكتى قرار ميدهيم ( 52 )
و گنهكاران آتش را مىبينند پس يقين كنند كه در آن واقع ميگردند و از آن فرارگاهى ندارند ( 53 )
و ما در اين قرآن هر گونه مثالى براى انسان آورديم ( لكن ) انسان بيشتر از هر چيزى با سخن حق جدال و خصومت مىكند ( 54 ) .