است كه ذبيحهاى كه شما بدست خود ميكشيد ميخوريد و آن را كه خدا ميكشد يعنى ميميرد نميخوريد اين بود كه براى ردّ آنها اين آيه فرود آمد :
وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ
خطاب برسولش نموده كه تو مردم را بدين حق دعوت كن زيرا كه تو بر طريق مستقيم ميباشى .
و اگر در امرى با تو جدال و نزاع كنند حواله آنان را به من واگذار و بگو خدا باعمال شما داناتر است .
اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
حاكم روز جزاء خدا است و در قيامت بين شما بعدل و حق حكم مىكند و در آنچه با هم اختلاف و نزاع مينمائيد بين شما داورى مينمايد و پاداش گفتار و كردار هر كسى را به تمام و كمال به او خواهد داد .
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
آيه مربوط به آيه بالا است و بمنزله علّت و سبب است گويا فرموده خدا در قيامت بين شما حكم مىكند و او حاكم روز جزاء است و ميداند آنچه را كه در آسمان و زمين است زيرا كه علم او محيط به تمام اشياء است هيچ امرى نه در ظاهر و نه در باطن بر او مخفى نيست .
إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ
شايد مقصود از كتاب لوح محفوظ باشد كه كوچك و بزرگى نيست مگر آنكه در او ثبت است ؟ و شايد مقصود از كتاب كتاب تكوينى آفاقى باشد يعنى هر چه بوده و هست و خواهد بود تماما در ازل در دفتر آفرينش در علم حضورى حق تعالى موجود است
إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
يعنى حضور موجودات نزد او نسبت بعلم ذاتى و قدرت و كبريايى و عظمت و احاطه علميه او كه عين ذات او است چيز اندكى بشمار ميآيد .