ميرويد چنين است اعمال و افعال انسان كه پس از مردن و پوسيدگى بدن در حقيقت انسانيّتش مرتكز گرديده و نمو مىكند و بنتيجه ميرسد و در بهار قيامت كه هر چيزى بحقيقت خود ظهور و بروز مينمايد با آثار و لوازمش تظاهر مينمايد .
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
( ذلك ) از اسماء اشاره است و اشاره بآيات بالا دارد از خلقت انسان و مراتب آفرينش وى از آن وقتى كه نطفه و در پشت پدر بوده و پس از آن در رحم مادر و از آنجا نقل مكان كرده تا آن وقتى كه بپيرى و هرم برسد و خرافت و ضعف بنيه وى را عارض گردد ، و نيز زمين و حبوباتى كه از آن روئيده مىشود تمام اينها دلالت واضح دارد بر حقانيّت مبدء متعال كه او حق و محقّق الحقايق و مذوّت الذوات است مبدء كائنات او است و رجوع اشياء بسوى او است ( هو المبدء و المعيد ) همين طورى كه مىآفريند و حيات و ممات ميدهد همين طور بقدرت ازلى خود مردهها را در سراى ديگر زنده مىكند زيرا كه او بر هر چيزى توانا است .
وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ
ثابت و محقق است و شكّى نيست كه ساعت قيامت آمدنى است ( من ) موصوله عموم دارد اشاره به اينكه گمان نشود بعضى از افراد مبعوث ميگردند و بعضى مبعوث نميگردند چنين نيست بلكه تمام مردهها زنده خواهند گرديد .
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ
تكرار همان آيه بالا است و بازگشت اين آيه به همان آيه بالا است با اين تفاوت كه در آنجا جدال كننده را بعضى از مردم مثل نظر بن حارث باشد يا هر كس كه در امر إله جدال و بحث كند از تابعين شيطان مفسد مريد معرّفى نموده كه همان طورى كه خودش بكيد شيطانى اغواء گرديده ميخواهد ديگران را نيز اغواء گرداند و در اينجا وى را چنين معرفى نموده كه گفتار چنين كسى نه مستند بعلم و دانشى است و نه او را سند و كتابى است كه سخن لغو خود را مستند به آن گرداند بلكه سخن لغو بيهودهاى است كه قابل اعتناء نيست .