( ترجمه )
ياد كن روزى كه آسمان را مثل طومار بهم مىپيچيم و به حال اول كه آفريديم برميگردانيم و اين وعدهايست بر ما همانا ما كننده آن خواهيم بود بىشبهه ( 104 )
و حقيقة ما در زبور داود پس از تذكر ( بانبياء ) گفتيم كه بندگان شايسته من زمين را به ارث مىبرند ( 105 )
و همانا در اين كه ياد كرديم كفايت است براى جماعت عبادت كنندگان ( 106 )
و ما تو را نفرستاديم مگر رحمت بر جهانيان ( 107 )
اى محمد ( صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ) بگو جز اين نيست كه به من وحى شده كه إله شما خداى يكتا است آيا شما تسليم ( امر او ) ميگرديد ( 108 )
و اگر كفار رو گردانيدند بگو من به تمام شما اعلام نمودم و نميدانم آن وعدهاى كه بشما داده شده نزديك است يا دور ( 109 )
خدا به تمام سخنان آشكار و پنهان شما آگاهست و ميداند آنچه را كه ظاهر ميگردانيد و آنچه را كه پنهان ميداريد ( 110 )
و نميدانم شايد ( تأخير عذاب شما ) براى آزمايش باشد و تمتّعى ( از دنيا ببريد ) تا هنگام مرگ ( 111 )
( رسول ) گفت پروردگار من ( تو بين ما ) به حق حكم كن و پروردگار ما مهربانست ( و از او يارى مىطلبم ) كه در هر كارى از او يارى بايد خواست بر آنچه شما وصف ميكنيد ( 112 ) .