نازا و عقيم بود براى حمل و زايش بوى صلاحيت داديم كه بيحيى حامله گردد
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ
شايد مرجع ضمير جمع ( انّهم ) زكريا و يحيى و زوجه زكريا باشد و ممكن است تمام پيمبران نام برده شده در اين سوره مباركه مراد باشد چنانچه ظاهرتر به نظر مىآيد .
خلاصه آيه ارشاد به اين است كه بايستى تمام امم و مؤمنين بپيمبران تأسى نمايند و صفات و اعمال آنها را سر مشق خود گردانند و ببينند كه آنان متصف بچه صفات و اخلاق و اعمال بودند پيرو آنها گردند تا با آن بزرگواران محشور شوند اين آيه سه عمل و صفت نيك آنها را تذكر ميدهد : 1 -
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
آنها در هر عمل خير خداپسندى مسارعت مينمودند و پيشقدم بودند . 2 -
وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً
الرغب و الرهب هر دو مصدرند بمعنى اميد و ترس و هر دو حال ميباشند يعنى خدا را از سر حضور ميخواندند در حالى كه در مقام عظمت الهى چنان خاشع و متواضع و ترسناك بودند زيرا كه معرفت بمقام ربوبيت و عظمت الهى چنان بر قلبشان غالب گرديده بود كه به بدن خاشع و بقلب خاضع بودند . 3 -
وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ
نتيجه و ما حصل آن دو صفت باطنى است چون در حال اميد و ترس خدا را ميخواندند به ظاهر نيز خاشع و در مقابل حق تعالى سر تعظيم فرود آورده و در حال خشوع و افتادگى قيام مينمودند .