يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ ( 90 )
ترجمه آيات
( 21 / 90 - 78 )
ياد كن ( حكايت ) داود ( ع ) و پسر او سليمان را وقتى در كشتزار يا در باغ قوم حكم كردند و ما بر حكم آنها حاضر بوديم ( يعنى دانستيم ) ( 78 )
و ما آن قضاوت را بسليمان ( بوحى ) آموختيم و هر دو را حكمت و علم داديم و كوهها و مرغان را براى داود مسخر گردانيديم كه با او تسبيح ميكردند و ما ( خدا ) چنين ميكرديم ( 79 )
و بداود زره ساختن را آموختيم تا شما را در جنگ از زخم خوردن نگاه دارد ( با اينحال ) آيا شما شكرگزار نميباشيد ( 80 )
و براى سليمان باد تند زننده را مسخر نموديم كه بامر او بسوى زمينى ( شامات ) كه در آن بركت داده بوديم روان بود و ما بهر چيزى دانا ميباشيم ( 81 )
و كسانى از ديوان را مسخر گردانيديم كه ( بامر سليمان ) به دريا فرو ميرفتند و مرواريد و غير آن را بيرون مىآوردند و غير آن عمل ديگرى ( بفرمان او ) نيز انجام ميدادند و ما نگاهدارندگان آنها بوديم ( 82 )
و ياد كن ايّوب ( ع ) را چون پروردگار خود را خواند و گفت اى پروردگار من سختى به من اصابت نموده و تويى ارحم الراحمين ( 83 )
و ما دعاى او را اجابت نموديم و سختى را از او برداشتيم و اهل او و مانند او را بوى داديم و آن رحمتى بود از جانب ما و تذكر و يادآورى است براى عبادت كنندگان ( 84 )
و ياد كن اسماعيل ( ع ) و ادريس ( ع ) و ذا الكفل ( ع ) را كه تمامشان از صبر كنندگان بودند ( 85 )
و جميع آنها را داخل رحمت خود گردانيديم زيرا كه آنها از شايستگان بودند ( 86 )
و ياد كن صاحب ماهى ( يونس ع ) را وقتى كه رفت در حالى كه خشمناك بود و گمان كرد هرگز بر او تنگ نميگيريم و در تاريكى ( شب ) و تاريكى دريا و تاريكى شكم ماهى خدا را