زمين است آن كسى كه شما را آفريده و من بر اين مطلب از گواهانم ( 56 )
و قسم به خدا كه هر آينه در شكستن بتهاى شما تدبير ميكنم پس از آنكه شما از ( بتخانه ) روى گردانيديد ( 57 )
( ابراهيم داخل بتخانه شد ) و بتها را در هم شكست مگر بزرگ آنها را براى اينكه شايد بسوى او برگردند ( 58 )
قوم گفتند هر كس با بتهاى ما چنين كرده حقيقة او از ستمكاران است ( 59 )
( بعضى ) گفتند ما شنيدهايم جوانى كه او را ابراهيم گويند ( شايد او چنين كرده ) ( 60 )
گفتند او را بياوريد در حضور جماعت مردم شايد آنان گواهى دهند ( 61 )
توضيح آيات
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ
براى تهديد كفار و مشركين گوشزد آنان مينمايد و اشاره بعظمت عذاب قيامت دارد كه عذاب آن بقدرى سخت و ناملائم است كه اگر فرضا ( نفحة ) وزيدن اندكى از آن عذاب بمشام جان آنها برسد بلام و نون تأكيد ثقيله ( ليقولن ) كه براى مؤكد و مقرر گردانيدن آمده كلام آنها را مؤكد ميگرداند كه آنان البته ميگويند كه اى واى بر ما و عمل ما كه ما از جمله ستمكاران بنفس خود بوديم
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً
( قسط ) صفت موازين است بتقدير مضاف يعنى موازينى كه داراى قسط و عدل است .
و در اينكه مقصود از موازين چيست از مفسرين دو وجه نقل شده : اكثر مفسرين حمل بر معنى ظاهر نمودهاند و گفتهاند كه مقصود ميزانى است مثل ميزان معهود كه براى آن عمودى و دو كفّه باشد ، و از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين نقل شده كه فرمود در شب معراج ترازويى آويخته ديدم كه سعه هر كفّه آن