عذاب بغتة و يك دفعه بر آنان وارد ميگردد و آنان را مبهوت و متحير ميگرداند و در آن وقت آتش چنان بر آنها مستولى گرديده كه نه قدرت دارند آن را از خود دور گردانند و نه ياورى دارند كه آنان را از عذاب برهاند .
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
براى تسلّى خاطر رسول گراميش صلى اللَّه عليه و آله و سلّم به او خبر ميدهد كه محزون مباش اگر اين كفار به تو استهزاء و سخريه مينمايند مردمان پيشين نيز چنين بودند كه هر پيمبرى كه براى آنان مبعوث ميگرديد و از واقعه قيامت و حساب و كتاب به آنها خبر ميداد عوض آنكه سخن او را بپذيرند و از عذاب نجات يابند بسخنان آنها تمسخر مينمودند ، اين بود كه استهزاى آنها بازگشت بخودشان كرد و به آنها عذاب احاطه نمود .
قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ
( من ) استفهام انكارى خطاب برسولش نموده كه به اين كفار و مشركين بگو كيست كه شما را در آنات شب و ساعات روز از عذاب و بليّات و آفات نگاه دارد اگر در مورد غضب پروردگار رحمان واقع گرديد آيا جز رحمت و كرم پروردگار مانعى هست كه جلوگير آفات و بليّات دنيا و عذاب آخرت گردد هرگز چنين نيست فقط رحمت رحمانى او است كه جلوگير غضب و سرعت انتقام گرديده و شما را مهلت داده .
بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ
( بل ) اضراب است يعنى اين كفار از ياد پروردگارشان كه حافظ و مراقب آنان است و از بليات و آفاتى كه در هر آنى متوجه به آنها است آنها را نگاه ميدارد اعراض مينمايند .
چون تمام موجودات قشون حق و دوست با دوستان خدا و با دشمنان خدا دشمنند اين است كه اگر آن صفت رحمانيت حق تعالى نبود كه جلو غضب او را گرفته و كافرين را مهلت داده تا وقت معلوم هر شيئى در هر آنى دمار از روزگار