مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَ فَلا يُؤْمِنُونَ ( 30 )
( ترجمه )
ما آسمان و زمين و آنچه بين آنها است ببازيچه نيافريديم ( 16 )
و اگر ميخواستيم عالم را ببازيچه و لهو بگيريم هر آينه از نزد خودمان ميگرفتيم و خودمان چنين ميكرديم ( 17 )
بلكه حق را ( غالب ) ميگردانيم بر باطل ( و حق ) باطل را ميكشند و ناچيز ميگرداند و واى بر شما از آنچه وصف ميكنيد ( و نسبت ) ميدهيد ( 18 )
و براى خدا ( و ملك او است ) آنچه در آسمانها و در زمين است و كسانى كه نزد اويند از عبادت و بندگى تكبر نميكنند و وامانده نشوند ( 19 )
شب و روز تسبيح گويند و سست نشوند ( 20 )
آيا از زمين خدايانى گرفتند كه آنان زنده كننده مردگانند ( 21 )
اگر در ( آسمان و زمين ) جز خدا خدايانى بود آسمان و زمين فاسد و تباه ميگرديد همانا منزه است خدا كه پروردگار عرش است از آنچه آنها وصف ميكنند ( 22 )
از او از آنچه مىكند بازخواست نميشود و از آنها بازخواست مىشود ( 23 )
آيا اينها غير از خدا خدايانى گرفتند اى محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم باينان بگو برهان خود را بياوريد اين قرآن ذكر من و كسى است كه با من است و ذكر كسانى است كه پيش از من بودند بلكه بيشتر ( اين كفار ) عالم به حق نيستند اين است كه آنها از حق اعراض ميكنند ( 24 )
و ما پيش از تو رسولى نفرستاديم مگر اينكه بسوى او وحى نموديم به اينكه الهى نيست مگر من پس مرا عبادت كنيد ( 25 )
و كافرين گفتند خداى رحمن داراى فرزند است خدا منزه است و چنين نيست بلكه ( آنهايى را كه مشركين ) فرزند مينامند بندگان گرامى ميباشند ( 26 )
كه بگفتار بر او سبقت نميگيرند و بفرمان او عمل ميكنند ( 27 )
ميداند خدا آنچه را كه پيش كردهاند و آنچه را كه بعد از اين ميكنند و آنها شفاعت نميكنند براى كسى مگر آن كسى كه خدا بپسندد و آنها از خوف