و مبيّن آن ميباشند .
وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ ما كانُوا خالِدِينَ
ميگفتند اين رسول مثل ما غذا مىخورد ، خواب ميرود و در تمام شئونات بشرى مثل ما است بر ما چه امتيازى دارد ، آيه در پاسخ آنها است و گويا فرموده چون بايستى رسول از جنس بشر باشد كه بشود با شما آميزش نمايد اين است كه بايد جسم باشد و هر جسم متحركى محتاج بغذاء است و نيز هيچ جسمى پايدار نماند و البته ميميرد ، پس رسول هم غذا مىخورد و هم خواهد مرد .
ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ
( صدق ) دو مفعول ميگيرد مثل ( صدقته الحديث ) و شايد آيه اشاره به اين باشد كه همين طورى كه پيغمبران پيش از اين زمان را مظفر نموديم و آنها را با مؤمنين به آنها نجات داديم و تكذيب كنندگان به آنها را هلاك كرديم ، با مشركين مكه نيز چنين خواهيم نمود و اين آيه تخويف است براى كفار مكه يا اينكه مقصود اين باشد كه ما مشركين اهل مكه را از عذاب آسمانى نگاه داشتيم و آن وعدهاى كه بظفر و فتح مؤمنين و نجات آنان از دشمن و هلاكت كافرين دادهايم واقع ميگردانيم و آنان كه در خطاء و فساد اسراف نمودند هلاك گردانيديم .
لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ كِتاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
سخنان مفسرين در توجيه آيه
1 - حق تعالى در مقام امتنان بر اين امت مرحومه آنان را گرامى داشته و براى آنها كتابى ( قرآن ) را فرستاده كه در آن ذكر شما يعنى شرف شما است و در مواردى ذكر بمعنى شرف آمده قوله تعالى
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ
.
2 - ( فيه ذكركم ) يعنى در اين كتاب آنچه را كه به آن محتاجيد از كارهاى دينى بيان نموده . ( حسن ) 3 - ( فيه ذكركم ) يعنى تذكر ميدهد آنچه را براى شما فائده مىبخشد از محاسن اخلاق و خوبى اعمال .