رئيس شما است در سحر يا استاد و معلم شما است و ساحرين را تهديد مىكند كه شما را بر اين عمل مجازات ميكنم و دست و پاى شما را بر خلاف يكديگر ميبرم به اين طور كه دست راست و پاى چپ شما را ميبرم و شما را در تنه درخت خرما مصلوب ميگردانم تا اينكه بدانيد كه كدام يك از ما و موسى ( ع ) كه شما به او ايمان آورديد عذابمان شديدتر و باقىتر است ، و نصب ( عذابا ) تميز است و بقولى مراد فرعون از ( ايّنا ) در آيه عذاب خودش و خدايى كه به او ايمان آوردهاند بوده لكن بقرينه ( له ) در آيه مقصودش خودش و موسى بوده و در قرآن ايمان كه بعدش ( لام ) باشد براى غير خدا نيز آمده مثل قوله تعالى در سوره توبه آيه 61
يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ
و قوله تعالى فى سورة يوسف
وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا
قالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلى ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الَّذِي فَطَرَنا فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ
الخ ( واو ) در ( و الّذى ) ممكن است عطف باشد ، و شايد واو قسم باشد ، ساحرها پس از تهديد فرعون گفتند هرگز ما تو را بر آنچه بر ما از معجزات واضح جلى آمد ترجيح نميدهيم و نه بر آن خدايى كه ما را آفريده ، يا چنين باشد كه قسم به آن خدايى كه ما را آفريده تو را ترجيح نميدهيم ، بر ما هر آنچه خواهى حكم كن حقيقة اين حيات دنيا منقضى است و تمام خواهد گرديد .
إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى
ساحرين گفتند همانا ما ايمان آورديم بپروردگار خودمان تا اينكه خطاهاى ما و آنچه را كه تو اى فرعون ما را باجبار وادار بسحر نمودى بيامرزد زيرا كه خدا بهتر و باقىتر است ، و شايد مقصودشان چنين بوده كه عالم آخرت بهتر از دنيا است و عالمى است باقى و پاينده و دنيا فانى و زود گذر است .