و در آيه ( فالقوا ) حذف شده و در تقدير است و معنى چنين مىشود كه وقتى موسى گفت ( بل القوا ، فالقوا ) سحره انداختند . ( اذا ) مفاجات است ناگاه آن چوبها و ريسمانها چنان به خيال آمدند كه حركت ميكنند از اينجا معلوم مىشود كه فقط كار ساحر تخيّلآور است و باقسام و انواع سحر باطل را در خيال حاضرين حق نمودار ميكنند و واقعيت و حقيقت ندارد .
فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى ، قُلْنا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى
از عمل باطل ساحرين خوفى در نفس موسى پديد گرديد ، و شايد موسى از آن ميترسيده كه مبادا عوام بين معجزه و سحر فرق نگذارند و گمان كنند كه عمل عصا نظير سحر مىباشد و بر مردم حجّت تمام نشود ، و ممكن است اشاره بعظمت سحر جادوگران باشد كه سحر آنان به ظاهر بقدرى بزرگ نمودار گرديد كه حتّى نفس مطمئنّه مثل نفس موسى كه توانست تحمّل وحى كند در اينجا خودباخته گرديد و ترسيد ، اين بود كه فورا بوى وحى ميرسد كه اى موسى مترس تو بالاتر از آنى كه نفس و طبيعت تو بر روح قدسى الهيت غالب گردد .
وَ أَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ وَ لا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتى
پس از آنكه بطريق وحى موسى را مطمئن ميگرداند امر مىكند كه اى موسى ( ع ) آنچه در دست راست تو است بينداز يعنى اين قطعه چوبى كه بدست دارى بينداز .
شايد اشاره به اين باشد كه عصا را بينداز و عظمت الهى را بنگر كه چگونه اين قطعه چوب بىمقدار تمام كيد و صنعت ساحرين را مىبلعد و همه را فانى ميگرداند كه ديگر هيچ اثرى از سحر ساحرين باقى نميگذارد و چون عمل ساحر فقط تخيّلآور است حقيقت و واقعيت ندارد اين است كه بطور اطلاق فرموده ساحر هيچوقت مظفّر و رستگار نخواهد گرديد .
آرى هميشه حق و اهل حق فيروزمند و جاويدند چون بمصداق آيه شريفه