و كور را بينا كردن بود كه ما فوق عمل آنها باشد و نيز در عصر نبى خاتم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ادبيات در ميان اهل مكه و اعراب شايع بوده اينست كه معجزه آن حضرت را قرآن قرار داد كه ما فوق تمام آنها بشمار ميرفت تا اينكه اهل فصاحت و بلاغت بدانند كه قرآن كلام بشر نيست از قبيل وحى است و حجت بر مردم تمام شود .
خلاصه پس از اينكه موسى دعوت خود را با معجزه ظاهر گردانيد فرعون شايد از روى سياست خواست بمردم برساند كه عمل موسى سحر است و ميخواهد شما را از زمين خودتان خارج گرداند تا اينكه مردم به او بدبين گردند و ايمان نياورند و بموسى اظهار نمود كه ما نيز سحرى ميآوريم مثل سحر تو تا اينكه سحر تو و حجت تو را باطل گردانيم و وقتى و ميعادگاهى در مكان مستوى قرار دهيم كه نه تو و نه ما هيچكدام تخلّف نكنيم .
قالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى
( يوم الزينة ) شايد روز عيدى بوده كه در آن روز مردم تعطيل عمومى داشتند موسى در پاسخ فرعون كه گفت وعدهگاهى تعيين نما كه سحر تو ظاهر گردد موسى ( ع ) روزى را معين مىكند كه مردم بيكار باشند و پيش از ظهر همگى در آن ميعادگاه حاضر گردند و همه مشاهده نمايند و معجزه و سحر را از هم تميز دهند
فَتَوَلَّى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتى
از آيه چنين استفاده مىشود كه فرعون براى باطل گردانيدن معجزه موسى همت ميگماريد كه ساحرين زبردست را پيدا نمايد و آنان در عمل سحر كمال كوشش را مبذول گردانند و معجزه عصا را باطل نمايند اين است كه فرموده برگشت بخلوت و مكر و كيد خود را جمع نمود تا وقتى كه موعد مبارزه سحره با موسى ( ع ) رسيد .