سوره مريم ( ع ) باجماع امّت مكّى است و نود و هشت آيه است بعدد عراقى و شامى و مدنى اوّل و نود و نه بعدد مكى و مدنى اخير .
( ترجمه )
بنام ايزد هستىبخش صاحب رحمت عامّ و خاصّ
اين است ياد كردن خبر رحمت پروردگارت ( نسبت ) ببنده خود زكريّا ( 2 )
وقتى كه پنهانى ( و از صميم قلب ) پروردگارش را نداء كرد ( 3 )
گفت پروردگار من استخوان من سست شده و موى سرم سفيد و آثار پيرى در من ظاهر گرديده و اى پروردگار من از دعاء ( و التجاء بكرم تو ) بىبهره و نااميد نبودم ( 4 )
و حقيقة از وارثانى كه عقب من ميباشند بيمناكم و زن من عقيم و نازا است از جانب خودت فرزندى به من عطاء نما ( 5 )
كه وارث من و وارث آل يعقوب باشد و اى پروردگار من او را قرار بده شايسته كه رضايتبخش خودت باشد ( 6 )
( خطاب رسيد ) اى زكريّا ما تو را مژده ميدهيم بپسرى كه نام او يحيى است كه قبلا براى او همنامى قرار نداديم ( 7 )
زكريّا گفت اى پروردگار من چگونه مىشود پسرى آورم در حالى كه زن من عقيم و نازا است و من از پيرى فرسوده شدهام ( 8 )
( ملك حامل وحى ) گفت پروردگار تو گفته چنين كارى بر من آسان است و حقيقة قبلا تو را خلق نمودم در حالى كه چيزى نبودى ( 9 )
زكريّا گفت پروردگار من نشانه و علامتى براى من قرار بده خدا فرمود نشانه آن اين است كه تا سه شبانه روز قدرت نداشته باشى با مردم سخن گويى ( 10 )
پس از آنكه زكريّا از محراب بيرون آمد نزد قومش اشاره كرد به آنها كه در صبح و عصر پروردگارتان را تسبيح نمائيد يا نماز بخوانيد ( 11 )
( خطاب شد ) اى يحيى كتاب را بقوّتت بگير و در همان سنّ كودكى به او نبوّت بخشيديم ( 14 )
و اين بخششى و تزكيهاى بود از جانب ما و يحيى از پرهيزكاران بود ( 13 )
و به پدر و مادر نيكو رفتار و به كسى ستم ننمود و عصيان نورزيد ( 14 )
و سلام از ما بر يحيى است روزى كه متولد گرديد و روزى كه مىميرد و روزى كه در قيامت زنده مىشود ( 15 )