( توضيح آيات )
أَ يَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ
بعد از آنكه پيمبران پس از طوفان آمدند و مردم را بپرستش خداى يكتا و تقوى دعوت نمودند بزرگان و رؤساء آنها گفتند آيا شما مطيع يك بشرى مثل خودتان ميگرديد و بشما وعده ميدهد وقتى مرديد و خاك و استخوان گرديديد در سراى ديگرى زنده ميگرديد .
هَيْهاتَ هَيْهاتَ لِما تُوعَدُونَ
( هيهات ) از اسماء افعال و بمعنى ( بعد ) بضمّ باء قرائت شده لكن در معنى دورى بليغتر و مؤكّدتر است يعنى بسيار دور از حقيقت است آنچه را كه پيمبران بشما وعده ميدهند ، و گويند ابو جعفر ( هيهات ) بكسر تا خوانده و نضر بن عاصم ( هيهات ) بضمّ تا ، و ابو حبوة شامى بضم و تنوين تا ( هيهات ) قرائت نموده و عامه قرّاء بفتح تا ( هيهات ) بدون تنوين خواندهاند .
إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
كفّار و منكرين قيامت با هم گفتند چيزى نيست مگر همين حيات دنيا كه در آن ميميريم و زنده ميشويم و افراد ديگرى به دنيا ميآيند و حيات پيدا ميكنند و يا ميميريم و در همين عالم دنيا زنده ميگرديم و شايد آنان تناسخى بودند و ما هيچوقت در عالم ديگرى مبعوث نخواهيم گرديد
إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً وَ ما نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ
هود ( ع ) نيست مگر مردى كه به خدا افتراء مىزند و دروغ ميگويد كه خود را برسالت از جانب خدا معرّفى مينمايد و هرگز ما بگفتار او مطمئن نيستيم و بوى ايمان نخواهيم آورد .
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ
پس از آنكه تبليغ و كوشش آن پيمبر كه شايد هود نبى عليه السّلام بوده در گوش سنگين كفّار تأثير ننمود و از هيچ قسم از اقسام و انواع ظلم و اذيّت