موجده علّت مبقيه است بقدرت خود مىآفريند و بمشيّت خود نشو و ارتقاء ميدهد و روزى و بقاء هر موجودى را در خور استعدادش اندازه گيرى نموده خلاصه باراده خالق يكتا كارخانه آفرينش هميشه در گردش است .
ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ
اهل هر عصر و زمانى را قرن نامند ، پس از طوفان و هلاك اهل زمين جماعت ديگرى را آفريديم .
فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ
الخ شايد مقصود از رسولانى كه پى در پى پس از طوفان ارسال گرديدند و از خود آن جماعت بودند هود نبى ( ع ) بوده يا صالح ( ع ) بدليل قوله تعالى حكاية از قول هود
( وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ )
سوره اعراف آيه 67 خلاصه پس از طوفان پيمبرانى پى در پى براى هدايت و ارشاد و اتمام حجّت بر خلق از جنس خود بشر آمدند و متّفقا بيك قول و منطق كلام آن بزرگواران اين بود كه خداى يگانه را عبادت نمائيد و گوشزد آنان مينمودند كه خدايى غير از او نيست
( أَ فَلا تَتَّقُونَ )
چرا شما راه صلاح و تقوى را پيش نميگيريد تا رستگار گرديد .
اشاره به اينكه تمام پيمبران براى دو مطلب ارسال گرديدند يكى افراد بشر را از شرك بوحدت آرند و بپرستش خدا و باطاعت اوامر او قيام نمايند و ديگر ببشر بياموزند چگونگى حفظ نفس از خطاء و متابعت شيطان و ظلم و ايذاء ببندگان خدا ننمايند و خود خواهى را كنار گذارند زيرا كه تقوى كلمه جامعى است و معنى تحت اللفظى آن خوددارى نمودن از آنچه غير رضاى حق تعالى است ، مؤمن با تقوى در تمام امور و در جميع حالات روى دلش بسوى خدا نگران است و هيچ وقت او را فراموش نخواهد نمود اين است كه هميشه مواظب اعمال و افعال خود مىباشد كه خلافى از وى صادر نگردد .