تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً
( تلك ) از اسماء اشاره و مبتداء است و اشاره بعظمت و بزرگى عالم آخرت دارد و ( الاخرة ) صفت ( الدّار ) و خبر آن جمله بعد است ، اشاره به اينكه عالم آخرت با آن جلالت و عظمت كه بتوسط وحى خبرش به تو رسيده اين مقام عالى عظيم القدر را قرار دادهايم براى كسانى كه داراى دو صفت نكوهيده نباشند :
يكى مقصود و مرادشان علو و برترى بر ديگران نباشد و بجاه و مال و غير آن نخواهند رئيس و پيشواى مردم گردند و آنها را تحت فشار و حكومت خود آرند مثل قارون و امثال او از كسانى كه شرعا استحقاق پيشوايى ندارند .
و ديگر در زمين فساد نكنند و از قتل و غارت و هزار گونه مفسدهاى كه ظلمه براى انتفاع شخصى خود ميكنند خوددارى نمايند چنانچه فرعون براى بقاء مملكت و سلطنت خود از هيچگونه ظلم و تعدى فرو گذار ننمود ، چه قدر اطفال بىگناه را سر بريد ، بنى اسرائيليان را تحت عبوديت خود در آورد .
اگر چه آيه اطلاق دارد كه هر علوّ كنندهاى كه مراد و مقصودش علو و برترى بر ديگران باشد خواه مرادش واقع گردد يا نگردد ، و هر فساد كنندهاى را شامل ميگردد ، لكن چون در زمينه حكايت قارون و پس از حكايت فرعون ذكر شده معلوم مىشود مصداق كامل آن قارون و فرعون بودهاند .
وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
شكّى نيست كه عاقبت نيكو و سراى پاكيزه دار آخرت و حيات جاودانى و عيش هميشگى دائمى و سعادت و فضيلت روحانى مخصوص به كسانى خواهد بود كه خود را از تمام صفات نكوهيده از فسق و فساد و حب جاه و مال و كبر و علوّ بر ديگران و غير اينها تبرئه نموده و داراى فضيلت تقوى و آراسته بفضائل اخلاقى گرديدهاند .