قيامت بسوى رحمت ما است .
وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
آيه خطاب برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نموده و بنون تأكيد ثقيله خطاب را مؤكّد گردانيده كه اى محمد ( ص ) مبادا كه كفار و مشركين بتدليس و مكر سدّ راه تو گردند و پس از آنكه آيات الهى بر تو فرود آمده تو را از اجراء و قرائت آن باز دارند ، و مردم را بسوى توحيد و عبادت حق تعالى دعوت نما و هرگز از مشركين نبوده باش .
مسلّما خداى تعالى ميدانست كه پيمبرش از مشركين نخواهد بود ، شايد مقصود از نهى با تأكيد امّت باشند كه امّت تو نبايد مايل باشند كه از مشركين مساعدت و كمك بخواهند و با آنها و لو به ظاهر دوستى و رفاقت نمايند .
وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
آيه عطف به آيه بالا است و خطاب برسولش نموده كه در مقام دعوت مردم را بتوحيد و اجراء كلمه ( لا إله الّا اللَّه ) إله ديگرى را ضميمه نگردان و بدان كه الهى و مبدئى نيست مرگ خدا .
و شايد براى قطع طمع مشركين كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم را مايل بكيش و رويه خود گردانند اين طور بموحّد حقيقى خود خطاب نموده و گر نه خود ميدانست كه هرگز رسولش مشرك نميگردد .
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
اين آيه مطلب را به خوبى واضح ميگردند چون همه چيز هالك و در معرض فناء و اضمحلال است و باقى و پايدار نخواهد بود مگر وجه حق تعالى يعنى ذات متعال اين است كه بايستى انسان به تمام قوى و مشاعر رو به آن فرد ذو الجلال آرد و در همه امور اتكاء و اميد به او داشته باشد بلكه از همه بگسلد و بوى پيوندد زيرا كه بازگشت همه بسوى او است ( پايان )