مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
ظاهرا آيه مربوط به آيه بالا است كه اشاره بعظمت قيامت بود و علو كسانى كه در دنيا نه طالب برترى بر غيرند و نه در زمين فساد ميكنند ، در اينجا تذكر ميدهد كه از چنين اشخاصى كسانى كه در قيامت با سجيّه نيكو و اعمال خوب بيايند براى آنان خير و خوبى است .
و شايد مقصود از خير خير مطلق باشد كه تمام اقسام و انواع خيرات را شامل ميگردد ، در سوره نمل آيه 89 فرموده
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ
خلاصه از جمع بين آيات مىتوان چنين استفاده نمود كه كسى كه در دنيا از فسق و فساد و كبر و منيّت و علوّ بر ديگران خالى گشته و بصفت تقوى و اوصاف نيك و اعمال شايسته آراسته گرديده در قيامت وارد ميگردد در حالى كه براى وى تمام انواع فيوضات و اقسام خيرات مهيّا و آماده شده و از عذاب و فزع قيامت نيز در امان خواهد بود .
لكن كسى كه چنين نباشد و مرتكب معاصى از فسق و كفر و زندقه و انواع و اقسام كبائر گرديده مجازات او به قدر گناهانش خواهد بود نه زيادتر ، در جاى ديگر فرموده ( هر عمل خوبى را ده برابر ثواب ميدهند و هر عمل بدى را يك برابر مجازات ميكنند .
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ
اكثر مفسرين گفتهاند مقصود از معاد بازگشت به مكه معظّمه است كه حق تعالى براى دل خوشى پيمبر اكرمش صلّى اللَّه عليه و آله و سلم به او وعده ميدهد كه تو را بعدا به مكه برميگردانيم و آن وقتى ظاهر گرديد كه فتح مكه نصيب او گرديد و گويند اين آيه بين مكه و مدينه بر حضرتش فرود آمد ، و شايد مقصود از معاد قيامت باشد يعنى همين طورى كه از طرف ما مبعوث بپيمبرى گرديدى عود تو نيز در