نشده و وصف آن بمباركه شايد براى آن است كه ابتداء رسالت حضرت موسى عليه السّلام واقع گرديد .
أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
موسى ( ع ) وقتى در آن وادى ايمن رسيد آتشى از شجره نمايان ديد و گويند وقتى نزديك گرديد ديد آتشى نيست نور است .
عرفاء گفتهاند وقتى موسى بدل خود نگاه كرد شعله شوق لقاء حضرت معبود را مشاهده نمود از مشاهده دو آتش ظاهر و باطن نزديك بود كه شمع وجودش بكلّى و بالتمام سوخته گردد .
هست در من آتشى روشن نميدانم كه چيست اين قدر دانم كه همچون شمع مىكاهم دگر موسى ( ع ) از نداء ( يا موسى ) سوخته عشق و گداخته شوق گرديد ، در پيش درخت ايستاد و آن نداء
( إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
در كون ذاتش چنان تأثير نمود كه نزديك بود درخت وجودش متلاشى گردد تا وقتى كه خلعت قرب پوشيد شراب الفت نوشيد ريحان رحمت بوئيد .
اى عاشق دلسوخته اندوه مدار * روزى بمراد عاشقان گردد كار
( تفسير روح البيان ) ديگرى گفته آرى موسى ( ع ) در شجره وادى ايمن نور تجلّى مشاهده نمود و از شجره كه در آن حين مظهر تجلّى بود نداء
( إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ )
شنيد و يقين نمود كه شجره مظهر تجلى است
( إِنِّي أَنَا اللَّهُ )
سخن حق تعالى است .
وَ أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ
( وَ أَنْ أَلْقِ )
عطف بر جمله پيش
( أَنْ يا مُوسى )
است و هر دو جمله تفسير ( نودى ) است ، يعنى بموسى نداء رسيد كه عصاى خود را بينداز وقتى موسى ( ع ) عصاء را انداخت ديد مارى است كه حركت مىكند و اين همان مارى بود كه در نظر