و جحود آنها چگونه ويران شده و عذاب آنها را فرا گرفته تا اينكه از حاضر پى بغائب ببريد و بدانيد دار جزاء و پاداش اعمال محقّقا واقع است .
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُنْ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ
در بسيارى از آيات براى تسلّى دل رسولش كه براى گمراهى و كفر آنان محزون بود زيرا كه آن بزرگوار بعلم لدنى خود ميدانست كه اين سيه بختان در اثر كفر و مكرشان چگونه آن گوهر گران بهاء روح انسانى را در لجن زار طبيعت غوطهور گردانيده و خود را باسفل سافلين نفس پرستى پرتاب نمودهاند امر ميفرمايد كه تو بر آنان محزون مباش و از مكر آنها انديشه مكن گويا ميفرمايد باز گشت مكر آنها عايد خودشان خواهد گرديد بر تو حرجى نيست .