كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ پس از حكايت ابراهيم عليه السّلام و اندرزها و نصايح او حكايت نوح نبىّ عليه السّلام را تذكّر ميدهد كه آن جماعت همين طورى كه پيمبران را تكذيب كردند و نسبت دروغ به آنها دادند نوح ( ع ) را هم كه از جمله رسولان بود او را نيز تكذيب نمودند ضمير مؤنّث در ( كذّبت ) باعتبار قوم است كه بمعنى جماعت است ، و ارجاع ضمير مذكّر در آيه بعد ( لهم ) باعتبار لفظ قوم است . و كسى كه يك پيمبر را تكذيب نمود در واقع همه پيمبران را تكذيب نموده زيرا كه همه آنها در كلمه طيّبه ( لا إله الّا اللَّه ) و واقعه قيامت متّفقند و همه خود را رسول يك خداى واحد احد معرّفى مينمايند اينست كه انكار يكى از آنها انكار تمام آنها است . و بروايت ابو جعفر عليه السّلام مقصود از ( مرسلين ) نوح است و انبيايى كه بين او و آدم بودند . ( مجمع البيان ) إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ ، إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ گفته‌اند نوح ( ع ) برادر نسبى آن جماعت بود و چون آن جماعت نوح ( ع ) را براستگويى و پاكدامنى به خوبى ميشناختند اين بود كه به آنها تذكّر ميدهد كه از جانب حق تعالى برسالت براى هدايت شما فرستاده شده‌ام و همين طورى كه مرا بصدق و امانت و درستى ميشناسيد من رسول امين ميباشم و هر چه گويم حق ميگويم . فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ، وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ نوح ( ع ) در مقام ارشاد قوم گفته از خدا بترسيد و عملى كه خلاف تقوى و ايمان باشد نكنيد و مطيع من گرديد تا شما را بطريق تقوى و ايمان بمقام ربوبيّت و آنچه صلاح شما باشد و مأمورم شما را به آن ارشاد نمايم رهبرى كنم تا از ظلمت كفر