( ترجمه )
( 26 / 140 - 105 )
قوم نوح ( ع ) فرستادگان را تكذيب نمودند ( 105 )
ياد كن هنگامى كه برادر آنها نوح به آنان گفت آيا شما نميترسيد از خدا كه ترك عبادت او ميكنيد ( 106 )
بدرستى كه من براى شما پيمبر امينم ( 107 )
از خدا بترسيد و فرمان بردار من گرديد ( 108 )
و من از شما اجر و مزدى سؤال نميكنم پاداش من نيست مگر بر خداى عالميان ( 109 )
بپرهيزد از خدا و مرا فرمان ببريد ( 110 )
گفتند آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه مردمان پست به تو ايمان آوردهاند ( 111 )
نوح گفت من دانا نيستم به آنچه آنها عمل ميكنند ( 112 )
نيست حساب آنها مگر بر پروردگار من اگر شما ميدانيد ( 113 )
من گروندگان را ( از خود ) نميرانم ( 114 )
نيستم من مگر ترساننده و تهديد كنند هويدا ( 115 )
قوم گفتند اى نوح اگر از دعوتت دست برندارى از سنگسار شدگان خواهى بود ( 116 )
نوح ( ع ) ( در مقام مناجات ) گفت پروردگار من گروه مرا تكذيب نمودند ( 117 )
باز كن بين من و آنها گشايشى و مرا و كسانى كه با منند نجات بده ( از كافرين ) ( 118 )