بنور ايمان بيائيد و براى ارشاد شما اجر و مزدى از شما مطالبه نخواهم نمود پاداش من نزد آن كسى است كه مرا برسالت بسوى شما فرستاده و او پروردگار جهانيان است .
قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
همزه در ( أ نؤمن ) در صورت استفهام است و در معنى جحد و انكار ، و ( ارذلون ) جمع ( رذل ) است و بمعنى اشخاص پست مىباشد .
قوم در پاسخ نوح ( ع ) گفتند آيا ما به تو ايمان بياوريم و حال آنكه مردمان اراذل و پست كه نه مال و مكنت دارند و نه جاه و منصب تابع تو گشتهاند .
شايد مقصود از اراذل عوام و كسبه مردم باشند زيرا چنانچه معلوم است اگر مردم را بقسمت اولى سه قسمت كنيم : يك قسمت متموّلين و ثروتمندان و رؤساء ميباشند ، قسمت دوم متوسطين و كسبه و اهل فنّ ، قسمت سوم فقراء و مستمندان و بيچارگانند .
ثروتمندان و اغنياء مخصوصا رؤساء بسيارى از آنها چنان بمال و جاه خود غرّه شدهاند كه گويا خود را از خداى تعالى بىنياز ميدانند و اگر حق بر آنها ثابت گردد بيشترين آنها كبر و نخوت بقدرى آنان را گرفته كه عار ميدانند مطيع پيمبران و اهل اللَّه گردند .
فقراء و مستمندان نيز فقر و بيچارگى و نكبت چنان دامن گير آنها گرديده كه تمام فكر و همّشان تهيّه معاش و اداره كردن خرج زندگانى و عيالاتشان گرديده ديگر هيچ همّى ندارند ، دانشمندان گفتهاند ( من لا معاش له لا معاد له ) كسى كه طريق معاش و لو باقلّ ما يقنع تأمين نداشته باشد چگونه تواند دنبال اصلاح نفس و معادش برود خيلى مشكل است با فقر و تنگدستى كسى بتواند امور معاد خود را اصلاح نمايد مگر فقيرى كه ايمان قوى داشته باشد مثل فقراء صدر اسلام و فقراء صفّه .
باقى ميماند آن قسمت دوم كه متوسطين باشند كه طريق معاششان يا از