بشر مبذول گردانيده تذكر ميدهد و خطاب برسولش نموده كه ما تو را برسالت نفرستاديم مگر براى دو مطلب يكى مژده دهنده باشى بمؤمنين ببهشت و مقامات اخروى ، ديگر تهديد و انذار كننده كافرين و عذابهايى كه در اثر كفر و جحود پيرامون آنان خواهد گرديد .
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
اى محمد ( ص ) به اين مردم كه شايد گمان ميكنند كه تو براى تبليغ رسالت مال و جاه مىطلبى و غرض تو بدست آوردن متاع دنيوى و حظوظات نفسانى است بگو من از شما مزدى نميخواهم مگر آنچه را كه خدا خواسته عمل كنيد از انفاق مال ( فى سبيل اللَّه ) و طلب رضاى او تا آنكه از اين طريق راهى بسوى پروردگار خود پيدا نمائيد .
( ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ )
مقول قول رسول است كه اجر و مزد رسالت خود را در نزديكى مؤمنين به خدا تذكر ميدهد كه گويد همين است اجر و پاداش من و اين كلام بر صدق ادعاء و اخلاص او شهادت ميدهد و بما ميفهماند كه منتهاى سعادت اين است كه عمل نيك لذاته محبوب باشد نه براى غايت و فائده ديگرى و چون نبوّت براى تكميل بشر است و انبياء نسبت بمردم مثل پدرها ميباشند نسبت باولادها و همين طورى كه پدرها از تربيت اولادشان طلب نميكنند مگر ترقى و سعادت آنان را همين طور نه انبياء و نه ملائكه و نه علمايى كه صاحب خلوصند هيچ يك از آنها طلب نميكنند مگر هدايت بشر را و در آن لذّتى است كه در مال و جاه نيست ، و در حديثى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نقل شده كه بعلى عليه السّلام فرموده :
( اگر يك نفر بدست تو هدايت گردد براى تو بهتر است از
( حمر النعم ) .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً
اى رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم تو در تحمّل بار رسالت و ايذاء مردم اتّكاء و توكل نما بر آن كسى يعنى آن خدايى كه حى و زنده است و هرگز مرگ و نيستى پيرامون او نميگردد و ما به تو چيزى عطاء ميكنيم كه كفايت امورت را نمايد و از تو