( ترجمه )
( 25 / 24 - 11 )
بلكه سبب گفتار ركيك كفار اين بود كه قيامت را انكار نمودند و ما براى آنهايى كه معاد را تكذيب نمودهاند آتش بر افروخته مهيا نمودهايم ( 11 )
وقتى كفار آتش را بينند و از جاى دور او از جوشيدن از خشم و نعره آن را ميشنوند ( 12 )
و وقتى از دوزخ به مكان تنگى افكنده شوند در حالى كه در بند كشيده شدهاند در آنجا هلاكت خود را ميخوانند ( 13 )
امروز را يك هلاكت نخوانيد ( بلكه آن هلاكت ) در بر دارد هلاكت بسيار ( 14 )
اى محمد ( صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ) به اين ملحدين بگو آيا چنين جايگاهى با اين عذاب بهتر است يا بهشت جاودانى كه بمتقين وعده داده شده كه پاداش و بازگشت آنها است ( 15 )
كه در آن بهشت خلد آنچه خواهند براى آنان آماده شده و در آن جاويدانند و اين وعدهاى است ( از طرف ) پروردگار تو كه هميشه خواسته شده ( 16 )
روزى كه مشركين و آنچه را كه به غير از خدا پرستش مينمودند محشور ميگردند ( بمعبودان ) آنها گويند آيا شما اين گروه از بندگان مرا گمراه گردانيديد يا آنها راه را گم كرده بودند ( 17 )
معبودان آنها گويند تو منزّهى سزاوار نبود براى ما كه به غير تو دوستانى بگيريم لكن آنان و پدران آنها را در بهره بردارى از دنيا طورى گردانيدى كه ياد تو را فراموش نمودند و آنان جماعت هلاك شدگان بودند ( 18 )
پس اى مشركين وقتى معبودان شما در آنچه مىگوييد تكذيبتان كردند ديگران معبودان نتوانند عذاب را از شما بر طرف نمايند و نه اينكه شما را از عذاب نجات دهند و از شما مكلّفين هر كس بشرك آوردن ستم كند بوى عذاب بزرگ دوزخ را بچشانيم ( 19 )
( اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ) ما پيش از تو از پيمبران رسولى نفرستاديم