الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ
الخ ) پس از آن براى تسلّى دل مباركش اين آيه را آورد كه
وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْواقِ
حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود وقتى جبرئيل ( ع ) اين آيه را بر من خواند ديدم منقبض و كوچك گرديد و به قدر دانه عدسى شد من گفتم يا امين اللَّه تو را چه شد گفت يا رسول اللَّه ( ص ) درى از درهاى بهشت گشوده شد كه قبلا نگشوده بودند نميدانم برحمت مفتوح گرديده يا به عذاب و من از خوف اينكه مبادا عذاب بر جماعتى كه تو را طعنه زدند نازل شود ايمن نيستم پس از آن حال جبرئيل به حالت اول برگرديد و گفت يا رسول اللَّه ( ص ) تو را بشارت مىدهم كه اين در را براى تو گشادند و آن فرشتهاى كه ميآيد رضوان خازن بهشت است كه از جانب حق تعالى تو را مژده بدهد كه خداى تعالى از تو خوشنود است آن گاه رضوان فرود آمد و به حضرت سلام كرد و سفطى با او بود گفت اين كليدهاى گنجهاى دنيا است اگر خواهى بردار و هيچ حظّى و ثوابى و لو به قدر پشهاى باشد از تو كم نخواهد گرديد رسول ( ص ) مثل كسى كه مشورت كند رو بجبرئيل ( ع ) نمود او اشاره به زمين كرد يعنى تواضع كن حضرت گفت مرا حاجت بمال نيست فقر و درويشى را دوستتر دارم تا اينكه بنده صابر و شاكر باشم ، رضوان گفت خوب گفتى ( اصبت اصاب اللَّه بك الرشاد ) خدا تو را ارشاد نمايد نداء آمد اى جبرئيل سر بلند كن جبرئيل ديد درهاى آسمان تا زير عرش گشوده و خدا ببهشت عدن وحى نمود كه شاخى از از شاخههاى خود را فرود آورد و در آن شاخه خوشهاى و بر آن خوشه غرفهاى بود از زبرجد سبز كه در آن هفتاد هزار در بود از ياقوت سرخ جبرئيل گفت يا رسول اللَّه سر بالا كن حضرت چون سر بالا كرد منزلهاى انبياء را ديد و منزل خود را بالاى همه ديد . نداء رسيد اى محمد ( ص ) راضى شدى گفت راضى شدم ، بار خدايا آنچه خواستى در دنيا به من بدهى ذخيره كن و عوض آن در قيامت شفاعت امّتم باشد ( تفسير ابو الفتوح رازى )