فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
در اينكه جار و مجرور ( فى بيوت ) متعلّق بكجا است از مفسرين چند وجه نقل شده .
1 - ( فى بيوت ) متعلق ( بمشكاة ) است يعنى مشكاتى كه در آيه بالا توصيف شده آن در خانههايى است و مقصود از ( بيوت ) مسجدها است .
( ابن عباس و حسن و مجاهد و جبائى ) و مؤيّد اين قول است قول نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه فرموده مسجدها خانه خدا است در زمين و آن مساجد باهل آسمانها نور و روشنى ميدهند همين طورى كه ستارگان به زمين روشنى ميدهند .
و گفتهاند چهار مسجد است كه آنها را بنا ننموده است مگر پيغمبر :
1 - مكّه ، كه ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام بنا نمودهاند . 2 - مسجد بيت المقدس كه داود ( ع ) و سليمان ( ع ) بنا كردهاند . 3 و 4 - مسجد مدينه و مسجد قباء كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بنا كرده .
و بقولى آن خانههاى انبياء است و بروايتى مرفوعا از نبى ( ص ) كه هنگام قرائت آيه از او سؤال شد آن بيوت چه بيوتى است گفت خانههاى انبياء ( ع ) ابو بكر ايستاد و گفت خانه على عليه السّلام و فاطمه سلام اللَّه عليها از آنها است فرمود آرى افضل آنها است .
و مؤيّد اين حديث است قوله تعالى
( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً )
و قوله ( رحمة اللَّه و بركاته عليكم اهل البيت ) و اذن بارتفاع خانههاى انبياء و اوصياء ( ع ) مطلق است و مقصود از آن رفعت و بلندى قدر و پاك بودن آنها است از رجس معاصى و ادناس .
و بقول ديگر مقصود از ( ترفع ) اين آيه است
( يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ )
حاجات را به خدا عرض ميكنند و در آن خانهها صبح و شام نماز خوانده مىشود .