( توضيح آيات )
وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ
الخ ( ايامى ) جمع ايّم مثل يتامى كه جمع يتيم است و آن زنى است كه شوهر نداشته باشد خواه باكره باشد يا ثيّبه ، و مرد بىزن را نيز ( ايّم ) گويند و ( ايّم ) شخص عزب است خواه زن باشد خواه مرد .
( و انكحوا ) امر استحبابى است و باولياء امر نموده كه سزاوار است زنهاى بىشوهر را شوهر دهيد و مردهاى بىزن را زن دهيد و نيز زنها و مردهايى كه در قيد بندگى شما ميباشند و صلاحيت ازدواج دارند آنان را در حال عزبيّت باقى نگذاريد ، و اين آيه مربوط به آيه بالا است كه راجع بزنا و قذف محصنات و حدودى كه بر آنها مقرر گرديده و در اينجا براى جلوگيرى از زنا و كثرت نسل بشر را امر به ازدواج مينمايد .
و بمردها وعده ميدهد كه اگر وسعت مالى نداريد و از خوف فقر و تنگدستى از امر ازدواج خوددارى مينمائيد خداوند از فضل و كرم خود شما را بىنياز ميگرداند زيرا كه او وسعت دهنده است و باحتياجات شما عالم است ، و شايد اشاره به اين باشد كه فيض او وسيع است و همه موجودات از خوان نعمت او روزى ميخورند همان زن و بچههاى شما را نيز رزاق متعال روزى ميدهد ، قوله تعالى
( وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها )
منتهى الامر از روى حكمت اين طور مقرر گردانيده كه نفقه زن و اولاد بدست شوهر و پدر باشد وقتى شما زن گرفتيد و اولاد پيدا نموديد روزى آنها هم خواهد رسيد .
در اخبار راجع بامر نكاح از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بسيار تأكيد شده مثل اينكه فرموده
( النّكاح سنّتى فمن رغب عن سنّتى فليس منّى )
يعنى ازدواج سنّت و طريقه من است كسى كه از آن اعراض نمايد از من نيست ، و در موضوع نكاح احاديث بسيار وارد شده كه بيان آنها طولانى است .