غناى ذاتى و وجود حقيقى مخصوص بذات ازلى و ابدى مبدء تعالى است هر ممكنى به قدر استعدادش از فيض رحمت او تعالى بهرهاى ميبرد لكن مالك خودش و كمالاتش نخواهد گرديد .
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
اعدام نمودن شماها و آفرينش خلق تازهاى بر خدا آسان است ، اشاره به اينكه همين طورى كه شما چيزى نبوديد و بمحض اراده ازلى از نيستى بهستى پيدايش نموديد همين طور بقاء شما بسته باراده او تعالى است ( علّت موجده همان علّت مبقيه است )
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
بار گناه هر كسى به شانه خود او است بار گناه كسى تحميل ديگرى نخواهد گرديد نه اولاد بار گناه پدر و مادر تواند حمل نمايد و نه پدر و مادر قدرت بر تحمّل دارند و نه خويش و اقربا ، هيچ كس متحمّل بار گناه كسى نخواهد گرديد .
شايد سرّ اينكه در قيامت كسى قدرت بر كمك به غير ندارد اين باشد كه انسان هر عملى از خوب و بد كه از وى بروز مىكند اثرى از آن در روحيّه وى باقى مى ماند تا اينكه بكثرت عمل ملكه نفسانى گرديده و رسوخ در نفسش پيدا مينمايد ، و شايد بجايى رسد كه خلق ثانوى وى گرديده و صعب العلاج گردد اين است كه چون كثرت اعمال نكوهيده جزء ذاتيّات او گشته جزايش دوزخ است و علاجى براى وى ميسّر نخواهد بود حتّى شفاعت شافعين در باره همچه كسى سودمند نخواهد گرديد زيرا كه چنين كسى ديگر قابل شفاعت نميباشد .
إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ
اين آيه مؤيّد آيه بالا است كه آنهايى كه بكثرت گناه و نفس و هوى پرستى از فطرت توحيد خارج گرديدهاند انذار و تهديد تو در آنها كوچكتر اثرى نخواهد نمود ، اى رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فقط تو توانايى كه بترسانى و متنبّه گردانى كسانى را كه فطرت توحيدشان برجاى مانده و خداى ناديده به چشم سر را به چشم دل ميبينند و ميترسند و مطيع امر حق تعالى گرديدهاند و نماز را بپاى ميدارند .